"Portuga!"
"Hımm..."
"Hep senin yanında olmak isterdim, biliyor musun?"
"Neden?"
"Çünkü dünyanın en iyi insanısın.Senin yanındayken beni kimse azarlamıyor ve gün ışığının yüreğimi mutlulukla doldurduğunu hissediyorum."
Kızacak yerde,kapıya yaslandı ve havalara baktı.Başını eğdiğinde gözleri yaşlarla doluydu.
"Sen de çok şekersin.Ah! Zezé!..."
Diz çöktü ve başımı göğsünde sıktı.
"Tanrım! Neden hayat bazıları için bu kadar zor?..."