Ah gülasor
Geçiyorum hayatın karanlık kıyısından,
Kararsız,üzgün ve hüzünlü..
Bir gece gibi bu dertler;sabah gelmeden
Gitmiyorlar...Ama gitmeliler...
Sahi gülasor;dünya neden bana cilve yapıyorki
Zira ben ölümün müşterisiyim...
İçimde uslu fırtınalar birikiyor..
Ve bir gün bu fırtınalar elimden kaçıp gidecek..
Usluluğunu yitirip bir tufana dönüşecek..
İşte o zaman korkarım ki ben bile kendimden yana olmayacağım...
Elizabeth beni yanına çekti."Buradayım" diye fısıldadı.Buradaydı.Yanımda.Kabullenmek zaman alacaktı ama kabullenirdim.Uykuya dalarken birbirimize sarılmıştık.Sabah birlikte uyanacaktık.Sonraki sabah da. Her gün ilk gördüğüm şey onun yüzü olacaktı.Duyduğum ilk şey de sesi.Ve biliyordum,bu daima bana yetecekti.