Kaybedilen en kıymetli eşyanın,servetin,her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor.Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor.Bunun sebebi herhalde,"Bu öyle olmayabilirdi!"düşüncesi,yoksa insan mukadder telakki ettiği şeyleri kabule her zaman hazır.
Kadın sevebileceği zaman sevmiyor,ancak tatmin edilmeyen arzulara üzülüyor,kırılan benliğini tamir etmek istiyor,kaybedilen fırsatlara yanıyor ve bunlar ona aşk çehresi altında görünüyordu.