Seni sade, bir dost, bir sevgili, bir can parçam olduğun için değil ; beni, bu garip ve tedirgin canı, yaşama tutkusuna umuttan, aşktan, ölümü unutturan güzelim sevdalardan yana o aziz duyulara, düşüncelere sımsıkı bağlayan bir dünya olarak seviyorum
"Gözlerinden, gözlerinden öperim - Bir umudum sende - Anlıyor musun?" Ha, sahi bu sende var mı? Yoksa göndereyim. Şu kırk yılı ne zaman kırk saate indiricen? Hemen yaz, hakikat mektup beklemektir! Patlamak, kendi kendini bitirmek, gebermektir. Ve bunlar şu günlerimin öbür adıdır. Öpeyim canım...
Ne dost, ne güzel, ne ölünecek kızsın be! Bu bok hengamede, bu deliler, aptallar, eşekzadeler ve kısırlıklara rağmen sen varsın. Sen yaşıyorsun. Veyl onlara ki seni tanımadan ölüp gitmişler! Veyl! Hala da tanımayanlara
Gözlerinden öperim canım. Hemen yaz
....