¶
Kırları, tahta masalı kahveleri severdi. Ömrü hapislerde geçmiş insanların hep kötü yanlarını görmüş.
Bazen ona çocuk masalları anlatırdım. Gözlerini benden ayırmaz, sessiz, uslu saatlerce dinlerdi.
Birgün bana senin masallarındaki iyi insalar nereye gitti, dedi.
Hala yaşarlar dedim.
Ben hiç görmedim dedi.