Kitabı okurken hayran kaldığım ve altını çizdiğim onlarca cümle oldu. Hatta neredeyse her sayfada en az bir cümlenin altı çizili. Yazarın naifliği, işlediği konular, üsluptaki samimiyet çok hoşuma gitti fakat diğer taraftan, bu kitabı bitirmek benim için bir işkence gibiydi. Çok üzülerek söylüyorum, ne kadar sevmek için çabalasam da, yüksek doz edebiyat bana göre değil.. Kitabın dili bana inanılmaz edebî ve yoğun geldi. Birçok yerde "ne anlatıyor şuan acaba?" tepkisi verdim. Paragraflarda yaptığı benzetmelerin arkasında vermek istediği mesajı algılamak benim için ciddi mânâda oldukça güç oldu. Bu yüzden de, özellikle sonlara doğru, "ne olur artık bitsin" diye kıvrandım âdeta. Ama siz bana bakmayın, ben daha fazla akademik, düşünce yazılarını okumaktan keyif alan bir insan olduğum için bana hitap etmiyordu ama eminim buradaki kitlenin çokça haz alacağı bir eser. O yüzden okumanızı tavsiye ederim. İyi okumalar efendim :)