Yolun sonunu bilmemize rağmen oraya yürümek aptallık mıdır yoksa içimizde umut parçalarının kalan son izleri midir?
Bir kağıt aldım yazdım,çizdim,karaladım bir şeyler. Baktım okudum, okudum ve okudum. Sonra anladım ki kim olsa anlamazmış zaten beni.
Duygularını ifade edebılen kişiler, size hayranım. Kendimi ifade etmek isterdim lakin bazen bilirsiniz ki naparsanız yapın anlamayacaklar. O yüzden sanırım halimden memnunum. Çaba hak edene güzeldir bilesiniz.
Elimde bir kitap ne için olduğu belirsiz. Etrafa bakıyorum çok kişi var ama aynı zamanda bomboş. Bi eksik var diyorum eksik olan şeyi bulamıyorum. Gerçi ne zaman tam hissettiğimi de bilmiyorum. Sanırım herkes biraz eksik olur hayatı boyunca. Birinin gelip onları tamamlayacağına inanarak. Oyda bilirler içten içe orda bir boşluk hep olacak.