sylvia
@corps3
8 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
eskiden yaklaşan araçlara koşan ve havlayan köpekleri vardı. hayvanların yokluğu kasvetli, dilsiz bir sessizlik yarattı.
o bunun ardındaki ironiyi düşünmeden edemiyor. et yiyen et.
bazen insanın dünyanın yükünü omuzlarında taşıması gerekiyor.
su yüzüne çarpsın diye başını kaldırıyor. damlalar tüm düşüncelerini arındırsın, zihnini temizlesin istiyor. fakat hatıraların orada, sonsuza dek orada olduğunu biliyor.
uyuşturulmak ve hiçbir şey hissetmeden yaşamak isterdi. otomatik bir şekilde hareket etmek, bakmak, nefes almak, o kadar. her şeyi görmek, bilmek ve hiçbir şey söylememek. fakat anılar var işte, orada duruyorlar hâlâ.