Görünürdeki haricî dinamizme, daha doğrusu, toplumsal ve siyasi hayatın dinamizmine karşın, hayatın iç ritminin yavaşlığı medeniyetin karakteristik çizgilerindendir. Anlamsızlık dramı, günümüzün en gelişmiş toplumlarında yaşayan insanların hayatlarının gerçek resmidir. Ne kadar çok konfor ve bolluk, o kadar çok anlamsızlık ve amaçsızlık diyalektiğine göre konfor, medeniyet hayatının harici; anlamsızlık ise dâhilî iz düşümleri olarak karşımıza çıkıyor.
Şehirli insanın sanatsal ve genel anlamda estetik haz duymak için daha fazla fırsatı olduğu inancı, günümüzün en tuhaf yanılgılarından biridir; şehir nüfusunun çok küçük bir kısmının gittiği konserler, müzeler veya sergiler köylü insanın günlük hayatında gün doğumu veya baharda doğanın canlanması gibi eşsiz manzaralar karşısında, belki de farkında olmadan ama çok güçlü bir şekilde estetik heyecanın yerini alabilirlermiş gibi…