Lord of the Rings birinci kitabı bitirdim, ikincisine geçiyorum.
Olaylar hem etkiledi hemde çok düşündürdü. Sahip olduklarıma şükrettim, orada herşeyini kaybedenlere üzüldüm.
Hayat devam etmeli, ama yaşananlar unutulmamalı. Oysa insan unutuyor zaman geçtikçe.
Ayrıca Suriye için de çok üzüldüm, oradaki durumlardan dolayı depremden etkilenlere yardım gitmesi vs. çok daha zor maalesef.
Sonra dünyada olan diğer felaketleri hatırladım, seller, başka depremler, açlık vs. ve düşündüm ki aslında bazen bazılarımız nekadar da umursamazmışız. Bukadar yakınımızda olunca farkettik ama onlar da insan, onlar da can.
Bir de yurtdışında yaşayan bir sürü kişinin de dediği gibi, bir çok insan umursamıyor, bilmiyor olanları. Bölge de bu konuda etkilidir mutlaka, ama yine de üzücü.
İnsanlığımızı kaybediyoruz, belki de farketmeden. (Tabi bu sürede bir çok yardımlaşan insanı bunun dışında tutuyorum, böyle bile durum çok da iyi değil bence).
Yani işte kafamda bir sürü düşünce.