( uyarı)
Okumayan pişman, okuyan bin pişman. Zavallı bir yazar, zavallı bir eser, ve neticede zavallı bir okur!!!
Kitabı da yazarı herkes az çok tanır. Okumamışsa bile içeriği hakkında bilgi sahibidir. Ve bence bu korkutucu bir durum. Böylesine ıstırap dolu cümlelerin içerisinde olduğu bu eseri herkes okumamalı. Werther'e birazcık da olsa benzer hisler taşıyan insanlar okumamalı. Hassas kalplere sahip olanlar okumamalı. "Keyfi olmadığı halde bunu gizleyecek, etrafındaki sevinçli havayı dağıtmadan buna yalnız başına katlanacak kadar iyi bir insan gösterin bana!" Kitapta bu gibi ince düşünceli bir cümleye yer vermiş olsa da Goethe, bunu yalnızca cümlede bırakmıştır. Zira acılarını nesillerden nesillere aktararak günümüze kadar ulaştırmış(1774 yılından) , çektiği acıları herkese yaymış ve insanların acılarına katmıştır. Goethe'nin acıları diyorum çünkü bence Werther Goethe'nin ta kendisi. Okumayın dememin sebebi insanı değişik hallere sokmasındandır. Yoksa başlı başına dev bir eser kendisi. Bazı yerlerde kitabı bırakıp üstüne düşünmeli insan. Misal: "Yaşamımı hareketli kılan mayalı hamurdan yoksunum; gece yarıları beni canlı tutan, sabahları beni uykudan uyandıran dürtüden yoksunum." Burda öylesine acıdım ki Goethe'ye, insanın bu duruma gelmesi çok yıpratıcı ve acı bir durum.
Lafı uzatmayalım netice itibariyle kendine güvenen buyursun, fakat eminim her okuyan çok farklı ve derin hislerin sahibi olacaktır. Ama sizler asla Werther gibi derin umitsizliklerin sahibi olmayın.
-her daim kitaplarla-