Deniz Sinanoğlu
@d_sinanoglu
Klinik Psikolog
Yüksek Lisans
234 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
İnsanlar kafamı karıştırıyor. Bunun iki temel nedeni var: ilk neden, insanların hiç kelime kullanmadan bir sürü şey söylemeleri. Siobhan, tek kaşını kaldırmanın bir sürü anlama gelebileceğini söylüyor. Bu ifade “seninle seks yapmak istiyorum” anlamına gelebilirmiş. Ayrıca “biraz önce söylediğin şeyin aptalca olduğunu düşünüyorum” demek de olabilirmiş. İkinci neden ise, insanların konuşurken çoğunlukla metafor kullanmaları. İşte: Gülmekten kuruldum, adam karısının gözbebeğiydi, kirli çamaşırlar ortaya çıktı...
Her yerde karşımıza çıkan, ailelerin şu yöntemi mi uygulasak, şuna çok iyi diyorlar şeklinde gelmelerine neden olan uyku eğitimlerine isyan ettiğim dönemde karşılaştım Sinem Özen Canbolat’ın kitabıyla.
Kitap içerisinde güvenli bağlanma nedir, neden uyku eğitimlerinin bir yararı yok, ya da çocuklara ne yönden zararlar verebiliyorlar gibi bildiler yer alıyor öncelikle. Ki bu ebeveynlerin bence öncelikle ihtiyaç duyduğu bir bilgilendirme.
Sonrasında ise doğal ebeveynleri temel alan uygulamalara yer vermiş yazar. Kitaptaki alıntılar, önerdiği uygulamaların hangi temellere dayandığını açıkça vermesi beni çok etkiledi. Ebeveynler için hem bilgilendirici hem de şeffaf bir kitap olduğunu düşünüyorum. Ayrıca kendi deneyimlerinden örnekler vermesi uykuyla ilgili problem yaşayanları ne kadar anladığını gösteriyor bence.
Alanda çalışanlar olarak bizim faydalanabileceğimiz ve ebeveynlere gönül rahatlığıyla önerebileceğimiz bir kitap yazarak büyük bir kolaylık sağlamış
Kendisi ve yazdıklarını takip etmek için de sayfasına göz atabilirsiniz @yeoynauyu
Ben Buradan Okuyorum, Tim Parks’ın edebiyatın farklı konularla ilişkisi üzerine yazmış olduğu bir eleştiri kitabı.
Kitapları neden bitirelim? Geleneksel okuma mi daha iyi yoksa teknolojik olan okuma deneyimini daha iyi hale getiriyor mu? Her okurun kitapla ilgili yorumu neden farklı oluyor? gibi sorularla okuma deneyimini gözden geçiriyor. Verdiği örnekler ve yaptığı yorumlar beni çok etkiledi.
Bir bölümde dünyadaki kitap algısı, uluslararası olmak, ödüller konusundaki eleştirileriyle bir çok ülkeden kitapları inceliyor. Diğer bölüm ise yazarların hayatını ve kitaplarıyla ilişkisini temel alıyor. Onları yazdıkları şeyleri yazmaya teşvik eden ne? Gerçekten kendi hayatları hakkında yazıyorlarsa çevresindeki -romana konu olan insanlar- nasıl tepki veriyorlar? Yazdıkları, hayatları ve ölümleri nasıl bağlantılı? gibi sorular etrafından bir tartışma yürütüyor.
Son bölüm ise uluslararası yazınlar ve çevirilerle ilgili. Bir romanın/ öykünün çevirisini okuduğumuzda, onu gerçekten okumuş oluyor muyuz?
Tim Parks’ın dili, anlatımı çok eğlenceli. Eleştirileri çok yerli yerinde. Sadece zaman zaman okumadığım kitaplar, bilmediğim yazarlar olduğunda söylediklerini tam olarak zihnimde oturtamadım. Ama güzel bir okuma listesi çıkarmamı sağladı. Mutlaka tekrar okuyacağım bir kitap
İnsan her zaman nazik olmalı.Bu belki de son şanstır. İnsan her an, karşıya geçerken bile çiğnenip ölebilir, hatta kaldırımda dururken bile, her an, bilemeyiz ki! Bu yüzden her zaman nazik olmalıyız.
Kitabı elime aldığım andan itibaren tedirgin bir şekilde okudum. Çünkü hikayenin, anlatımın, insanın gergin hissetmesine sebep olan bir havası var. Sonunu bildiğiniz bir olayı her satırda daha çok merak ediyorsunuz.
Tüm kitap boyunca Lise ve onun düşüncelerini, yaptığı şeyleri anlamaya çalışıyoruz. O aslında kendine uygun(!) birini arayan bir kadın. Fakat ne için? Aşk ? Mutluluk? Ölüm? Sürücü koltuğunda Lise mi oturuyor yoksa sadece sürüklenen biri mi o da bizler gibi? Kendi kararını verdiğini sanan ama hiç de öyle olmayan...
Kesinlikle en iyilerim listeme eklenen bir kitap oldu
Alfie Kohn kitabında yaygın olarak kabul edilmiş bazı görüşleri bize sorgulatmaya çalışıyor.
Şimdiki nesil öncekine kıyasla daha mı şımarık? Ebeveynler çocuklarına gereğinden fazla mı destek oluyor? Çocuklara ödül vermek ve onları rekabet ortamında yetiştirmenin etkileri olumlu mu olumsuz mu? Özsaygı neden önemli? Çocuklarımızı özdisiplinli yetiştirmek sanıldığı kadar iyi bir şey mi?
Tüm bu sorulara yanıt ararken insanların sorgulamadan kabul ettiği bir çok fikri öne sürdüğü araştırmalarla çürütüyor.
Çocuklarımıza kuralları otomatik olarak kabul etmelerini değil, nasıl sorgulayacaklarını öğretmenin bizim temel görevimiz olduğuna vurgu yapıyor. Tabi en önemlisi de bu sorgulamaya aileden başlamalarının ne denli yararlı olduğuna... Yani küçük asiler yetiştirmeye hazır olmamız gerekiyor.
Ben okurken çok keyif aldım. Özellikle araştırmalardan oluşan 40 sayfalık bölümü, 30 sayfalık kaynakçasıyla alternatif okumalara ulaşmamı da sağladı. Mutlaka okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum
