ne yalnızlık imgeleri gordu ne umut ne özlem ne de caresizlik.ruhundaki tutkulardı canlanan; savuruyor, kamcılıyorlardı ruhunu, kusursuz bedenıne gunbegun çarpan dalgalar gibi
bir daha asla eski ben olmayacağım. yarın başka bir insan olacağım. ancak etrafımdaki hiç kimse Japonya'ya dönenin eskisinden farklı bir kişi olduğunu fark etmeyecek. dışarıdan bakıldığında, tek bir şeyin bile değiştiği anlaşılmayacak çünkü. fakat, içinde bir şeyler yanıp kül olmuş, yok olmuş olacak. bir yerlerde kan akmış, içimden bir şeyler kopmuş olacak. yüzüm düşecek, dilim tutulacak. kapılar açılıp kapılar kapanacak. ışıklar sönecek. bugün benim için son gün. bu son günbatımım. şafak sökünce artık burda olmayacağım. bu bedene başka bir insan girmiş olacak.