Ama bu artık yeni bir hikâye, bir insanın yeni bir hayat bulmasının, bir dünyadan başka bir dünyaya geçmesinin, yepyeni, hiç bilmediği bir hakikat ile tanışmasının hikâyesi. Bu hikâye yeni bir kitabın konusu olabilir. Bizim şimdiki hikâyemiz burada bitiyor.
Neyin iyi, neyin kötü olduğunu artık bilmiyorlardı. Kim suçlanacak, kim aklanacak, kimsenin bildiği yoktu; insanlar anlamsız bir düşmanlıkla birbirlerini öldürüyorlardı.
Halk kafayı çekiyor, aydın gençlik işsizlikten bunalmış, birtakım teorilere kendini kaptırmış, düşler dünyasında yaşıyor; ülke bir baştan bir başa Yahudi akınına uğramış sanki, adamlar ortada para diye bir şey bırakmıyorlar, geri kalanlara gelince kendilerini zevk ve eğlenceye vermişler, rezil bir hayat sürüyorlar.
İnsanlar ne de tuhaf varlıklar! Kimse, içinden mucize olduğuna inansa bile bunu itiraf etmez! Siz bile tesadüftür diyorsunuz! Kendilerine ait düşüncelere sahip olmak onları müthiş korkutuyor!