Ümiti terk eden kimse, imanının yarısını terk etmiştir. Çünkü iman iki yarımdır; korku ve ümit. Her ikisi de yoklukla ilgilidir. Bilgi meydana geldiğinde, varlık meydana gelir ve yokluk kaybolur. Bilgi de imanın hükmünü ortadan kaldırır. Çünkü kişi bu esnada iman ettiğini görmüş ve bilen haline gelmiştir.