C D
@dcns
3 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Insanî hayat, korku ve kacisla basladi. Din, yatistirma torenlerinden, azap verici unsurlari teskin etmeye yonelik efsunlardan dogmustur. Bugune degin sicaktan kavrulan ya da soguktan donan bolgelere pek az topluluk yerlesmistir. Uygar insan, dogaya ne kadar boyun egmis durumda oldugunu kendinden gizler. Kulturun gorkemi, dinin yatistiriciligi dikkatini ceker, inancini kazanir. Ama doganin herhangi bir kimildanisi her seyi tuzla buz etmeye yeter. Yanginlar, seller, yildirimlar, firtinalar, kasirgalar, yanardaglar, depremler- her zaman her yerde hazir ve nâzirdir. Felâketler iyiyi kotuden ayirmadan vurur. Uygarlasmis hayatin bir yanilsama haline ihtiyaci vardir. Insanin hayatta kalma mekanizmalari arasinda en kuvvetli olani, doganin ve Tanrinin nihaî iyilikseverligi fikridir. Mevcut kultur, bu fikir olmadan korku ve umutsuzluga geri donerdi.
Reklam