DARYA
@dderyaa_dls
Biraz gül, yahu! Değmez vallahi bu dünya.
Beden eğitimi ve Spor öğretmeni
Şanlıurfa
1 Kasım
282 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Biraz spoiler vermiş olabilirim, dikkatinize.
Sabahattin Ali’nin kaleminden Kuyucaklı Yusuf…
Yusuf: “Ben Kuyucaklı Yusuf.” diyor başka da söze gerek duymadan çekip gidiyor. Ve sonra hikayesi bizi sarıp sarmalayıp yolculuğa çıkarıyor.
Yusuf: vurdumduymaz, sönük, amaçsız bir karakter. Albert Camus’un Yabancı kitabındaki “Bugün annem öldü belki de dün, bilmiyorum.” diyen karakterle benzer özellikleri var. Yusuf, daha çocukken yuvasız kalıyor ve hiçbir zaman bir yuva kuramıyor. Bir yolu olmayan, bilinmezliğe yürüyen, geleceğini kestiremeyen, arayışı olmayan olsa bile bunun için çabalamayan Yusuf yeri geliyor “ Şunu yapsana ulan!” dedirtiyor insana. Yusuf hikayesi boyunca kendini bulamıyor, bir yer edinemiyor kim bilir belki de ona ait bir yer yoktur yeryüzünde. Benlik kavramının anlamı yitik onda. Kendinde isterse dünyayı ayakları altına alacak kudreti görüyor sonunda bunun haddi olmadığını anlıyor aslında sandığı kadar yürekli olmadığının idrakine varıyor. Duygularını asla ifade etmiyor, hatta hissetmiyor. Tek bildiği acı.
İşte Yusuf’a verebileceğimiz onlarca sıfat var. Geri kalan sıfatları sizlere bırakıyorum. Yusufla baş başa hoşçakalın. İyi okumalar.
Reklam
"İnsansız evler... Evsiz insanlar..."
İlk incelememi bu kitap üzerine yapmak istedim. Okunma sayısını görünce çok şaşırmıştım, böyle bir kitap daha fazla okunmalı diye düşündüm. Çünkü gerçekten yüreğime dokunan kitaplardan biri oldu. Kitabın içeriğine gelince; İstanbul'un öteki yüzünden bahsediyor, işçisinden, boyacısından, dilencisinden, sokak insanından, yüreği güzel çocuklarından... "Sokak, bütün insan hikâyelerinin aktığı nehirdir." diyor ve bizi o karanlık, havanın eksileri gösterdiği gecelerde yaşamına devam etmek zorunda olan insanların evlerine -sokaklara- götürüyor.Yazar İstanbul için bu şehir elbette ki herkese her şeyi yapabilir, diyor ve evet bu büyüleyici şehir herkese her şeyi yapabiliyor. Günlük hayatta her gün karşılaştığımız, karşılaştığımızda içimizden 'ah yazık' diye geçirdiğimiz kağıt toplayıcıların, dilencilerin dünyasına götürüyor bizi ve tamamlamadıkları öykülerini paylaşıyor bizlerle. Orada çok şey öğreniyoruz. Gerçek anlamda empati kuruyoruz, görmek eyleminin bakmaktan ibaret olmadığını öğreniyoruz. Sonuç olarak dostlar kitabın başında sıkılacak olsanız da okumanızı tavsiye ederim. Keyifli okumalar:-)
Son olarak kitapta en çok beğendiğim alıntıyı da eklemek isterim: "Oysa birbirimizi anlamadığımız yerlerden yiyeceğiz en büyük dayakları, bağıramadıklarımızla yargılanacağız tarih sahnesinde. Bu günümüzü kurtarmak için sustuklarımızı üst üste koyup yarını dayatacaklar bize."