Deniz Öztürk
@ddnzztrrk
94 okur puanı
Mayıs 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dostoyevskinin okumaya çalıştığım 6. Kitabı bunu yarım bıraktım. Diğer 5 tanesini bitirdim. Bunuda bitirmeyi planlıyorum ama bir yıl içinde falan olur. Kitap İletişim yayınlarından 159.sayfada bıraktım. Kitap ile ilgili o kadar çok pozitif yorum okudum ki müthiş betimlemeler, bir suçlunun zihnine girebilişi, psikolojik bir deha oluşu diye devam eden onlarca iltifat. Sanırım bir kitap müşterisi ya da okuyucusu olarak bu konuda yalnızım. Bir konu bu kadar uzatılmaz. Betimlemeler bu kadar yorucu ve sıkıcı olamaz. Kitap gitmiyor. Ya da ben Dostoyevski okuyacak kıvama gelemedim. Eremedim o mertebeye. Dostoyevski seven dostlarım ısrarla suç ve cezayı okumamı okuduktan sonra fikrimin değişeceğini söylediler. Sanırım 40 ından sonra dosto okunmuyor. Ergen yada 20 li yaşlarda okunabilecek bir kitap gibi geliyor. Bu şekilde düşünerek kendimi avutuyorum. Yalnızlıkta zor.
#okuduğunkitabıpaylaş
#bilgiylekalın
#arasınkitaplığı
Bu incelemenizi kim görse şaşırır ve sizi ikna etmeye çalışır. Çünkü suç ve cezanın başyapıt olduğu değişmez. Benim de sizi kurtarmak için aklım gelen iki öneri var.
Birincisi kıtabı beğenmemeniz yayınevi kaynaklı olabilir. Ben de sizin gibi yayınevi mağduru olmuştum sefiller ve devlet kitaplarında. Baktım ki bambaşka imiş. Sefiller gerçekten basit bir aşk romanı değil toplumun anayasası, görüşü, eksik yönleri,.. +savaşın içindeki durum, insanların bakış açısı, hayatların zorluğu,.. bir çok içeriği varmış. Devlet de ona keza. Çok farklı çeviri ile aynı kitap bir sürü kutupta olmuş.
Ikincisi rus edebiyatı böyledir. Okuduğum diğer rus kitapları gibi önce kitaptaki insanlar uzun uzadıya anlatılır. Bu yorucu iş bittikten sonra kitaptaki her paragraf her cümle anlamlılaşır. Böylece mükemmellik başı çeker.
Siz sevdanız de sevmeseniz de mükemmel bir eser. Kitap her yaşta farklı bir şey katar insana. Belki bu yaşlarınızda sabrınız azdır, acelecisinizdir bilemem. Saygılar
Her şeyin bir zamanı varmış.
Bir yıl önce okumaya başlamışım bu kitabı. İlk gün okudum sarsıldım. İkinci gün tekrar aldım korkuyla ve devam edemedim. Sanki kahramanı bendim. Ve kendimden bir tane daha olması dayanılacak gibi değildi.
Ve bugün geçmişime, acılarıma, korkularıma, özlemlerime, pişmanlıklarıma, güçlü olduğum zamanlara, hırs içinde kurtulduğum kafesime ziyarete gittiğim bu otobüs yolculuğumda; annemin hayalini kurduğu ellerimden yaprak sarması için dondurucudan aldığım asma yapraklarının arasına giren bu kitabın vakti bugünmüş demek ki.
Diğer her şey için cevabım : YARIN! olacak :)
Elinize sağlık çok güzel bir inceleme olmuş. İncelemeye duyguların katılması beni çok etkiliyor. Gerçekten okurken etkilendim :)
Bitiremiyorum
Puan vermedi·48 syf.·
2018 44. kitabı
Sizin de oluyor mudur bilmiyorum kendi hikayenizden çıkabilmek arzunuz. Olmuyor mu? Bende sıkça olmaya başladı. Acıyor. Sebebi sonucu yok, azı çoğu yok .Şifası devası yok. Keşke bir anda unutturan
Ölüm başucumuzda.
Ben sizin için dua edeceğim hep hep aklımda olacaksınız. İnşallah Allah şifa verir ama öncesinde hayırlı olanı versin inşallah. İyi bir giriş yapmadım evet. Ölüm kadar doğal bir şey yok. Bile bile yaşamak derseniz hepimiz öyleyiz. Tanılı bir hastalığınız var belki lösemi, lenfoma, adenokanser,.. bilmiyorum. Belki bu hastalık genlerinizde vardı, aile mirası. Belki de kazanılmış, sonradan oluşmuş. Hiçbir şeyin önemi yok. Evet yok. Üzül, dövün, isyan et, ağla, kıyasla, özle, endişelen.. İnan ki hiçbir önemi yok. Çünkü hiçbiri senin elinde olmadı. Elinde olan tek şey zamanı nasıl geçirdiğin. İşte bu senin elinde duyuyor musun! Yaşadığın durumu o kadar iyi anlıyorum ki. Unutma kimse bilmiyor ne zaman son bulacağını. Sana ne iyi geliyorsa onu yap. Seni ne üzüyorsa uzak dur, uzak tut. İçinde Allah sevgisi olsun yeter. Her insan yalnızdır. Anne , baba, eş, çocuk, akrabalar, arkadaşlar hepsi dibinde olsa bile yalnızsın. Allah i bul icinde. O zaman ferahlayacaksin... Sen olacaksın Ferah.
Yaradana Sığınıp Yapılan Bir Yorumlama :)·164 syf.·
6/10
2018 58. kitabı
Ateistin kutsal kitabı mı olur kardeş? Kitapsız değil mi bunlar yahu? Dur biraz başa saralım.
"Bütün çocuklar ateisttir, tanrı fikri onlarda yoktur."
Merhabalar. Küçükken ben de yaz tatilinde camiye Kur'an kursuna gittim. Öncesinde annemle yatarken dualar okur, ramazanda teravih namazlarını kılardım. Evet daha 5 yaşındayken hatırlıyorum. Bir köyde büyüdüm, kışın tek odada sobanın dibinde yaşardık. Çeşmeler kapatılırdı çünkü boruların içerisindeki su donunca patlıyordu. Banyo yapmak, bulaşık yıkamak, tuvaletimizi yapmak bile düşündürürdü hepimizi. Kapıyı açtığımızda dehşet soğuk hava dalgası yayılırdı. Hatta o tek odanın penceresini dışarıdan saydam muşamba ile kapatırdık. İşte böyle bir ortamda ( malum bizim küçüklüğümüzde ramazan kış ayındaydı) annem güğümde ısıttığı su ile 5 yaşında olan bana abdest aldırır, en güzel kıyafetleri giydirir, başıma yazma bağlar beni camiye götürürdü. Cami de buz gibi olurdu. Annem caminin sobasını yakar, birazdan burası sıcacık olacak kızım ellerini hohla ısıt derdi. O kadar hoşuma giderdi ki bütün bunlar ve sonrası. Hocanın sesini duyuşum, insanların gülümsemeleri ve huşu içinde aynı hareketleri yapıp hep önlerine bakmaları. İlk günden son güne bir ay boyunca, her gün şevk duyardım. Ki hala aklımdalar. Sıkılıp ağlayan çocuklardan olmadım hiç.
Büyüdükçe, gördükçe ve yaşadıkça ben de varoluşsal sorular sordum. Ateist düşüncede olan biriyle ilk lisede karşılaştım, hatta onunla konuşmamıştım. Üniversitede Hristiyan arkadaşıma inanamamıştım. (Müslüman dini dışında olduğuna). Ve yaşadığım kayıplarımla tevekkülde zorlandım. Ama bütün hayatım boyunca hep kutsal bir varlığın olduğunu sezdim. Her gün bir sürü mucize gördüm. Hala da görüyorum.
İnsanlar kötü , insanlar iyi, insanlar güçlü, insanlar zalim, nankör, merhametli, kibirli, yardımsever, hırslı,.. İnsanlar bir sürü şey yaşıyor. İyi, kötü, acı, hastalık, zenginlik-lüks, sefalet-açlık, sevgi, ihanet... İnsanların hayattaki karşılaştığı zorluklar ve karşılarındaki tutum farklı farklı; birbirlerine karşı davranışları, düşünceleri de öyle. Zaten birlikte yaşamak imtihanı doğuruyor. ( İnsan dışında doğayla, hayvanla birlikte yaşamak da öyle) Peki bir insanın iyi olması için neden ne? Yani kötü olan biri ne kaybediyor ki? Benim buraya küfür yazmamı ya da yan odadaki annemi öldürmem nolur ki? Bir katil katil olmuşsa nolmuş? Bir insan tecavüz etmişse ne yani? Başkalarının özgürlüğünün kısıtlandığı yerde benim özgürlüğüm neden bitiyormuş?
Eğer ölümden sonra her şey bitecekse neden kafama takayım ki böyle şeyleri. Doğru cümle mi kurdum, yanlış mı anlaşıldım, üzdüm mü? Ne önemi var. Çok saçma ya. Nasıl ki hepimiz uyuyoruz, hepimiz doğduk ve öleceksek; uyku gibi ölüm gibi doğum gibi eşit olmalı her şey. ( Ki bunlarda da bir dengesizlik var.: Zorlu/kolay doğum, kolay/zor ölüm , tatlı uyku/kabus.. Ama hepimizde olan şeyler) Herşey bittiğinde ve o sonsuzluk yaşanacağı zaman bence yaptıklarımız ortaya dökülecek ; herkese sınav sonucu ve yerleştirilen yer bildirilecek. Herşey bitecekse ne anlamı var ki.
Siddhartha yı yeni okudum. Orada Siddhartha diyor ki, bilgelik öğretilemez, anlatılamaz. Çocukların tanrı çiziminde somut resimlerinin farklılığı gibi; her kişi, tanrıyı soyut olarak; yaşadıklarında, gördüklerinde(çevresini), hissettiklerinde bulabilir. Herkesin aklına geliyordur varoluşsal sorular ve bence bu çok doğal. Taklidi iman yapanlar olarak bahsettiğiniz insanlar da sormuştur. Din çok hassas ve yargılamamak lazım hiç kimseyi. Çünkü her şey karmaşık. İnanmak çok zor. Ve bir arkadaşım "la" Arapçada yok demektir, iman-inanc için önce yok demek gerekiyordur belki de.
Giyim ve tarz konusunda da yazmışsınız. Benim de şahit olduğum durum bir insan nasıl teseddur giyinmeli, yok efendim şu kıza bak başı kapalı ne giymiş daracık , kısa, boynu gözüküyor, makyajlı bla bla. Bunları hem teseddur giyinmeyen bayanlar hem de teseddur giyinen bayanlar, başka örtülü bayanlar hakkında konuşuyor. Bilmiyorum bence kimseyi ilgilendirmez. Belki sadece hoşuna gittiği için takıyordur, belki de inancı gereği. Ne kadar meraklıyız ve yargılayıp damgalamak için didinip duruyoruz.
Tek bir yaşam seçseydim yaşamak için
Belki yine bunu seçerdim sen vardın diye
Güneşten kaçmadan, ama eylülü de bırakmadan
Doğru yerde olduğuma emin olurdum önce.
Sonra seni arardım, sahte gerçekliğimizin hatırına
Geceleri yatmadan önce söylenen masallara
Ya da bıyıklı olduğu düşünülen gaddar sultanlara
Hiç biri olmazsa, gemilerin dümen suyuna
Boğazların birinden gizlice geçen ay ışığında
Hepsine teker teker bakardım olacakları bilsem de
Hem kim biliyor yağmurun gerçekten ıslatacağını
Kim tahmin edebilir ki öleceğini yüksekten düşenlerin
Büyük denizler boğulmak için mi hem sadece
Bütün senler bırakacak diye bir kural mı var
Bütün benleri, olası tüm evrenlerde
Tekrar yaşasaydım bu yaşamı
Aynı hataları yapardım herhalde
Kendimi biliyorum çünkü yeterince
Bir şey daha biliyorum ama
Yapacağım bütün hatalar içindeki en güzeli
Yine sen olurdun
Ben şiirden çok anlamam 😬 cidden özürlüyüm. Okurum, ee ne diyor şimdi diye sorarım. Ama bu okuduğum aldı götürdü beni. Çoook beğendim çok güzel
İkimiz de anlamıyoruz demek ki , o yüzden götürmüştür herhalde :) Çok teşekkürler