Sonuç olarak, ne kadar mükemmel olmaya çalışırsak çalışalım, bir yerlerde tökezleyeceğiz. Karşı saldıranlar yenilgiyle başa çıkmayı hiç öğrenemezler. Ama ciddi bir engelle karşılaştıklarında, Karşı-Saldırı çöker. Bu olduğunda da genellikle yıkılır ve depresyona girerler.
Kaçma ile, şemamızı düşünmekten kaçınırız. Onu aklımızın dışına iteriz. Şemamızı hissetmekten kaçarız. Duygular üretildiğinde, onları azaltmaya çalışırız. İlaç alırız, aşırı yeriz, aşırı temizleriz ya da işkolik oluruz. Şemamızı tetikleyecek durumlara girmemeye çalışırız. Aslında, duygularımız, düşüncelerimiz ve davranışlarımız şema hiç yokmuş gibi işlerler.