İşte tam da buydu Afife'yi yıkan!
Aranmamış, sorulmamış, değeri bilinmemiş olmak!
Reklam
"Sahneye çıktığım zaman alnımdan öpen muharrir, beni teşvik eden büyük adamlar, hayranlarım, seyricilerim, arkadaşlarım, hepsi beni unuttular. Ne çabuk..."
"Sanki koca Osmanlı coğrafyası kan ağlamıyormuş, beş yüz yıla yakın düşman çizmesinin basmadığı İstanbul toprakları işgal altında değilmiş gibi, devleti yönetenler, Müslüman bir kadının sahneye çıkıyor olmasıyla oyalanıyorlardı."
"Role ve göğüs germem gereken her türlü zorluğa katlanmaya hazırlıklıyım efendim!"
Tabii ki kurduğu bu cümlenin, kısa vadede yaşayacağı büyük mutluluk ve uzun vadede yaşayacağı büyük mutsuzluğun ilk adımı olacağının tam olarak farkında değildi Afife.
Reklam