“İnsanın Anlam Arayışı” kitabına sürekli alıntı yapılan şu söze denk geldiğimde bu kitap okumak için genel olarak derin bir istek uyanmıştı. Bu söz Nietzsche'nin “ Yaşamak için bir nedeni olan kişi, hemen ona nasıl dayanabilir ” sözüydü.
Okunacaklar listenin başında uzun bir süre durdu bu kitap, her seferinde okumaya niyetlendiklerinde başka kitaplara girdiler. Yaşadığım özgürlük durumu kitaba olan ilgimi git gide artıyordu. Geçenlerde kitaba da karşıma çıkan başka bir alıntıdan sonra -“ Yaşamak acı çekmektir, yaşam sürdürülür, çekilen bu acıda bir anlam mevcutla mümkündür. ”- artık onu okumam normal karar verildi ve hiç adetim bitmesine rağmen başladım gün. Neredeyse her şeyin eksik olduğu çizilen bu kitap aynı zamanda hakkında yazma isteği uyandıran ilk kitap olma olasılığı da benim için farklı bir yere sahip oldu.
Kitabı okumadan önce bu tarz alıntılar gör beni kitabı melankoliyi yücelten kasvetli bir tarzda bir tarzda yanmıştı. Kitabın ömründe ise onun oldukça değiştirilmiş bir yapıya dayanan, psikolojik ve geniş bakış açıları olan bir eser harcanmaktadır. fazla dili de oldukça akıcı ve edebi değer yüksekti.
Kitap iki bölümden oluşuyor. İlk bölüm yazarının toplama kamplarında yaşadığı olayları anlatıyor. İkinci bölüm ise Frankl'ın tutukluluk döneminde elde ettiği çıkarımlarla geliştirilen “logoterapi” yönteminin ilkelerini parçalara ayırdı.
Puan vermedi·517 syf.·
2026 4. kitabı
Bu kitabın incelenmesini yazmak, kitabı bitirme sürecim kadar zor gelecek. Kitabı çok güzel akıcı bir şekilde okudum. Bitirmeme son 3 bölüm kala okuyamadım.. Elim bitirmeye bir türlü gitmiyordu. Acaba kitabı mı bitirmek istemiyordum ya da istediğim son olmamasından korkarak elime mi almak istemiyordum? Emin değildim ne olduğundan. Bugün "artık yeter bitir artık şu kitabı ara verdiğin yeter" dedim. Son kalan bölümleri okumaya başladım ve kitabı bitirdiğimde karar verdiğim şey ise kitabı istediğim son olmamasından dolayı okuyamamış olmam. Hayatımızda sevdiğimiz insanlar için kendimizden verdiğimiz ödünler, fedakarlıklar aslında zamanla kendi kişiliğimizden uzaklaşıp olmayan birine dönüşüm, kendini unutma, hayattan alınan zevkin düşmesine ve en kötüsü intihara kadar sürükleyeceğini gördüm. Ve hissederek yaşamış kadar oldum. Ve şunu anlıyorum ki sizi olduğunuz gibi sevmeyen, değiştirmek isteyen hatta bu kişiler değer verdiğiniz, aşık olduğunuz kişiler olsun. Onları hayatımızdan çıkarmamız kendi zihinsel ve ruhsal sağlığımız için en iyisi olacaktır.
Reklam
Her ne kadar okumam çok uzun sürmüş olsa da güzeldi. İlk kitabı daha çok beğendim. Bence çok yavaş ilerledi, sondaki olaya hazırlık yapıldı falan ama bilmiyorum sonu beni çok tatmin etmedi. Yine de konusu vs her şeyi benim için okumaya değer bir kitaptı. Üçüncü kitap çıkacakmış, bilmiyorum gerek var mıydı ama kesin alıp okurum gibi.
*Buradan sonrası spoilerlı*
Marcella karakteri çok güzel tanıtıldı, ilerleyişi de yazıldı. Sonra hemen öldü? Bilmiyorum ben daha komplike olsun isterdim açıkçası. Eli ölmüş gibi duruyor ama üçüncü kitap var ve orda da olacakmış gibi? O da kolay öldü gibimsi. Bu kitapta Victor'un da kötü adam olması kitabı ayrı bir ilginç yaptı. Karakterlerin dümdüz olmaması baya hoşuma gidiyor. Yine de yan karakterler harcandı gibi genel, bilmiyorum, sanki bazı kısımları boşuna okumuşuz gibi hissettim. Sydney'nin daha aktif olmasını isterdim çok boştu onun kısımları. Dominic boş yere öldü, bari onu canlandırsaydılar.. Öyle işte beğensem de eksik bulduğum kısımlar da vardı.
9/10
2026 16. kitabı
Bazı kitaplar okunur ve biter, bazı kitaplar ise okunduktan sonra insanın içinde yaşamaya devam eder. “Allah’a Koşun” benim için ikinci gruba giren kitaplardan biri oldu. Her sayfasında insanı dünya telaşından biraz uzaklaştırıp kendi kalbiyle baş başa bırakıyor.
Yazarın sade ve içten anlatımı sayesinde kitap akıcı bir şekilde ilerliyor. En çok hoşuma giden şey ise insanı yargılamak yerine düşünmeye ve kendini muhasebe etmeye davet etmesi oldu. Okurken birçok yerde durup satırların üzerinde düşündüm, bazı bölümlerin ise tekrar tekrar okunmayı hak ettiğini hissettim.
Kitap bana, çıkış yolu aradığımız anlarda aslında en güvenli sığınağın Allah’a yönelmek olduğunu yeniden hatırlattı. İçerisindeki anlamlı sözler ve dualar da esere ayrı bir değer katıyor. Manevi yönünü güçlendirmek, biraz durup kendini dinlemek isteyen herkesin şans vermesi gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Benim için faydalı ve etkileyici bir okuma oldu.
Uğur Koşar
Carmen, Fransız yazar, tarihçi ve arkeolog Mérimée tarafından 1845 yılında yayımlanan kısa bir romandır (novella). Yazarı Fransız olmasına rağmen eser, İspanya’da geçer ve İspanyol Gitana (Çingene)
Domenico Starnone kalemiyle tanışma kitabım olan #yanlışhedef adlı eseri oldukça beğeniyle okudum. Kurgusu içerisinde derin anlamlar barındırdığından, okuyucusunu bolca sorgulatan bir eser. Üst kurgudaki baş karakterimiz kendi kendine girdiği monolog ve iç hesaplaşmaları, zihninde geçen geçmiş yaşamını ve içinde bastırılmış duygularını doğrudan biz okuyuculara aktardığı güçlü bir metin. “ insan yedisinde neyse, yetmişinde de odur.” atasözünün doğruluğunu gözler önüne seriyor. Kurgu başta şimdiyi, sayfalar ilerledikçe ise, geçmiş yaşamı bize anlatıyor. Baş karakterimiz on iki yıldır her bakımdan mükemmel bir kadın olan Livia ile evli. Eşi Livia, işi gereği şehir dışındayken, bir yandan eşi Livia diğer yandan iş arkadaşı Claudia ile mesajlaşan karakter, mesajları yanlışlıkla karıştırır. Yanlışlıkla atılan “ seni seviyorum “ mesajı sonrası, iş arkadaşı Claudia’nın yazdığı mesaj sonrası olaylar farklı yönde ilerler. Arzular, bastırılmış duygular, yaşamdaki tüm güzellikleri yok etmeye değer mi? Yoksa insan arzuları için her şeyi göze almalı mıdır? Eserin böylesine okunur kılmasını saylayan tabiki ustalıklı ve titiz çevirisi olmuştur. Bu şahane çeviri @erenyucesancendey hanımefendiye aittir. Her geçen gün Eren hanıma olan hayranlığım katlanarak artıyor. Dilimize @tersinekitap yayınevinden çıkan eseri naçizane tavsiye ediyorum.
Domenico Starnone 
Eren Yücesan Cendey 
Yanlış Hedef
Reklam
Reklam