• Nazife Cemgil solcu bir anneydi. Öğretmenliği sürgünlerle geçti. Adnan Cemgille evliliğinden olan iki oğlundan Sinan 1971de öldürüldü. 32 yıl zor geçen günler yaşadı ve 7 Ekimde yaşamını yitirdi.

    Adnan Bey 1909, Nazife Hanım ise 1913 doğumlu. İkisi de aileleri içinde Kurtuluş Savaşı heyecanını, Cumhuriyet dönemi coşkusunu yaşamışlar. Nazife Hanım'ın babası Cemal Bey Muğla Ağır Ceza Reisi, savaşa IV. Kuvayı Milliye Başkanı olarak katılıp halkı örgütleyenlerden.
    Evlerinde sık sık toplanan efeler, annesi ve çevredeki diğer kadınların gece gündüz demeden cepheye yollamak için diktikleri asker giysileri, çocukluk anıları olarak hiç unutulmamış. Adnan Bey'in dayısı Kâmil Bey ve arkadaşları direniş örgütünde görev alıp Anadolu'ya silah kaçırmışlar. Zorlu savaş yılları, yokluklar ama bütün olumsuzluklara karşın yitirilmeyen umutlar, onlara ailelerinden kalıt.

    Adnan Bey, Rüştiye'yi Kalamış'ta bitirip öğrenimini Kabataş Lisesi'nde tamamlar. Nazife Hanım ilkokulu Aydın'da, sonra da İzmir'deki Fransız okulunda okur. Gençlerin doktor, mühendis, avukat olmak istediği yıllarda kaydını bilinçli olarak İstanbul Üniversitesi Felsefe Bölümü'ne yaptırır. Adnan Bey'le sınıf arkadaşıdırlar. 1936 yılında aynı dönemin, aynı ideolojiye sahip fakülte arkadaşları artık genç Cumhuriyetin nefer öğretmenleridir. 1941 yılında bir tesadüfle Ankara'da karşılaşıp evlenmeye karar verirler. 1942 yılında ilk çocukları Dumrul, 1944'te ikinci çocukları Sinan doğar.

    Nâzım Hikmet Bursa'da hapistedir. Cezaevi Müdürü Tahsin Akıncı'nın kızı Şehnaz, Nazife Hanım'ın öğrencisidir. Sabiha Sertel "Tevfik Fikret İdeolojisi ve Felsefesi" adlı kitabını Nâzım'a göndermek ister. Bu sebeple Nazife Hanım öğrencisine bir mektup yazarak babası vasıtasıyla kitabın iletilmesini sağlar. Daha sonra okulda yapılan bir aramada mektup, Şehnaz Akıncı'nın dolabında bulununca Nazife Hanım kovuşturmaya uğrayıp başka bir okula sürülür...

    Adnan Bey Ankara Erkek Sanat Okulu, Ankara Musiki Öğretmen Okulu, Ankara Atatürk Lisesi'nde çalışır, bir yandan da çeşitli dergilerde yazılar yazar. 1941 yılında Behice Boran ve Pertev Naili Boratav ile Yurt ve Dünya dergisini çıkarırlar. Aynı zamanda İnönü Ansiklopedisi'nde de redaktör olarak çalışır ve Fransızcadan Türkçeye çeviriler de yapar.

    1945 yılında gene Behice Boran'la birlikte yazarları arasında Arif Damar, Muvaffak Şeref, Kemal Bilbaşar, Enver Gökçe'nin de bulunduğu Ant dergisini yayımlarlar. Adnan Bey'in Sabiha Sertel'in sahibi olduğu Tan gazetesi ve tek sayı çıkabilen Görüşler dergisinde de yazıları çıkar. Tan matbaasının basılıp tahrip edilmesinden sonra, öğretmen Adnan Cemgil ve öğretim üyeleri Behice Boran, Pertev Naili Boratav, Niyazi Berkes ve Mediha Berkes bakanlık emrine alınırlar. Hukuki mücadelelerini yapıp bir yıl sonra Danıştay kararı ile görevlerine geri dönerler.

    Niyazi Berkes ve Mediha Berkes "24 Saat" isimli gazeteyi çıkarınca Adnan Bey daha yararlı olacağı düşüncesiyle öğretmenlikten istifa ederek gazetenin yazıişleri müdürlüğünü üstlenir. Fakat gazete ancak 13 sayı çıkabilir. İşsiz kalan Adnan Bey İstanbul'a gelip Zekeriya Sertel'in "Teknik Reklâm" adlı reklam bürosunda çalışır.

    1950 yılında Nâzım Hikmet Bursa Cezaevi'nde açlık grevine başlar. Bu sebeple İstanbul'a nakledilir. Nâzım'ın affedilmesi için imza kampanyası açılır. İstanbul Yüksek Tahsil Gençlik Derneği "Nâzım'ı Kurtarınız" başlıklı bir bildiri dağıtır ve Lâleli'deki Çiçek Palas Oteli'nin salonunda bir toplantı düzenler. Olaylı toplantıdan sonra gözaltına alınanlar arasında Nazife Cemgil ve öğrencisi Şehnaz Akıncı da vardır. Çabalar sonuçsuz kalmaz, 15 Temmuz 1950'de çıkarılan afla tüm tutuklu sosyalistler ve Nâzım da serbest bırakılır.

    1950 yılında kurulan Türk Barışseverler Cemiyeti'nin başkanı Behice Boran, sekreteri ise Adnan Cemgil'dir. Cemiyet örgütlenme aşamasında hareketi yığınlara mal etmek amacıyla Barış adlı bir dergi çıkarır. Barışseverler Cemiyeti, Menderes Hükümeti'nin, TBMM kararı olmadan Kore'ye asker gönderme kararını protesto eden bir bildiri bastırıp dağıtınca, kapatılıp yöneticileri hakkında dava açılarak, yurtsever insanlar tutuklanır. Adnan Cemgil de tutuklananlardandır. Ankara'ya götürülüp Dış Kapı Cezaevi'ne konulur.

    Nazife Hanım çocuklarıyla kocasını ziyarete gider. Sinan küçük yaşında hapishane ile tanışmıştır, etrafı merakla seyredip olanları şaşkınlıkla izler. Hükümlü Adnan Bey, cezasının altı ayını Ankara Askeri Cezaevi'nde, yedi ayını ise Nevşehir Cezaevi'nde geçirir. Bu arada Yozgat'a sürülen Nazife Hanım, o yıllardaki her sürgünün kaderini yaşar.

    Daha yerine varmadan çevre aleyhinde kışkırtılmıştır. Yozgat'ta iki çocuğu ile yiğitçe, tüm zorluklara karşın yaşamını sürdürür. Ardından atılan "Komünistler Moskova'ya!" bağırışlarını buruk bir acıyla, tepkisiz dinler. Çocuklara bile "Yamyamın çocukları!" diye sataşılır. Her fırsatta Nevşehir'e Adnan Bey'i ziyarete giderler. Bekleyişler sırasında, çocuklar hapishane bahçesinde oynar. Sinan, annesinin her dalgınlığında ortadan kaybolup ağaçların tepesine tırmanır...

    1951 yılında tahliye edilen Adnan Bey bir süre Yozgat'ta ailesiyle birlikte kalır. Sonra çocuklarını alıp İstanbul'a gelir. Nazife Hanım, Yozgat'ta birkaç yıl daha direnerek görevini sürdürür, 1955 yılında istifa etmeye mecbur kalarak ailesinin yanına döner. Adnan Bey aileyi geçindirmek için, Emekli Sandığı Reklam Bölümü'nde çalışır, takma adla şiir ve yazılar yazar, İstanbul Şehir Tiyatrosu'nda figüranlık, bir süre de arkadaşlarının su dağıtan kamyonunda evlere su taşıyıp sakalık yapar. Bir bakkal dükkânı deneyimi de vardır ama uzun sürmez, batırır.

    1961 yılında, Cemgil Çifti Evren Yayınları'nı kurup "Evren Ansiklopedisi"ni çıkarırlar. Sinan, o yıllarda İtalyan Lisesi'ndedir. Adnan Bey onun tez canlılığını bildiğinden, okula vapurla giderken ardından her sabah ünlemeyi âdet edinmiştir: "Oğlum, sakın iskele verilmeden atlama!"

    27 Mayıs İhtilali tüm yurtsever devrimciler gibi Cemgil ailesi içinde de umut ve sevinçle karşılanır. Umutlar yeşermiştir TİP kurulur, 1962 yılında Adnan Cemgil TİP'e girer. 1968 yılında yapılacak Senato seçimlerinde Zonguldak ili adayı olur. Nazife Hanım da Maden İş Sendikası'nda işçilerle eğitim çalışmaları yapar. İkisi de TİP için özveriyle çalışırlar.

    Senato seçimlerinde o da Aydın adayıdır. Seçim bölgelerini gezip sosyalizm propagandası yaparlarken başlarına pek çok olay gelir. Bunlardan en elimi 1965 yılında Bursa'dakidir. TİP kongresinin yapılacağı Saray Sineması önünde Komünizmle Mücadele Derneği tarafından kışkırtılmış binlerce gözü dönmüş kişi, kongre çıkışında delegelerin üzerine saldırır. Sinan saldırı sırasında üniversite öğrencisidir. Çenesi kırılmış, her tarafı yara bere içinde olan babasını görmek için hemen hastaneye koşar. Onu, bu hale getirenlere karşı öfkelidir. Babasına sarılır ve sarsıla sarsıla ağlar...

    Sinan ODTÜ'de antiemperyalist mücadele için ön saflarda yerini alır. 1965 yılında gençlerin çıkardığı Dönüşüm dergisini satarken arkadaşı Şirin Yazıcıoğlu ile birlikte gözaltına alınırlar. Cemgil çifti kendi hapislikleri gibi soğukkanlılıkla karşılayamazlar bu hapisliği. Evlatları için endişelidirler...

    1969 yılında Sinan, dava arkadaşı Şirin Yazıcıoğlu ile evlenir. Cemgil ailesine 1970 yılında torunları Taylan'ın doğumu ile gelen mutluluk çok uzun sürmez...

    12 Mart muhtırası verilmiş, pek çok devrimci gözaltına alınmıştır. Deniz Gezmiş ve Yusuf Aslan Şarkışla'da yakalanır, idamla yargılanırlar. Sinan Cemgil, Mahir Çayan ve arkadaşlarının izi sürülür. Cemgiller için çok zor günler, kulakları hep haberlerde tedirginler...

    31 Mayıs 1971'de öğle haberlerinden Sinan Cemgil, Kadir Manga, Alpaslan Özdoğan'ın Nurhak dağlarında jandarma ile yaptıkları çatışma sonucunda öldürüldükleri duyulur. Aile perişandır. Adıyaman Vali'sini telefonla arayan Adnan Cemgil, olayın İnekli köyü çevresinde olduğunu öğrenir. Karayolları haritasından köyün yeri bulunup Sinan'a nasıl ulaşılacağı araştırılır.

    Aile dostu olan Orhan İyiler ve Adnan Cemgil Sinan'ın cenazesini İnekli köyünden alıp İstanbul'a getirmeye karar verirler. Nazife Cemgil de gitmek ister, "Hiçbir güç, benim oğlumu almaya gitmemi engelleyemez!" diye diretir. Sinan, yirmi altı yaşında, 3 Haziran 1971 günü polis kuşatması ve siren düdükleri arasında Karacaahmet Mezarlığı'nda defnedilip ölümsüzleşir.. Anne ve babası son bir gayretle, Nurhak Dağları eteklerinden getirdikleri toprak ve çiçekleri mezarın üzerine sererler... Onların acılar karşısında yıkılmadan dimdik ayakta kalmaları, yiğitçe mücadeleleri herkese örnek olur.

    Daha sonraki yıllarda Şirin Cemgil'e destek olup torunları Taylan'ın birlikte, en iyi şekilde yetiştirilmesi, eğitimi ve öğretimi Nazife Hanım ve Adnan Bey'in hayatlarındaki boşluğu kısmen doldurur. Adnan Bey çevirilerine devam eder. Romain Roland, Diderot, Emile Zola, İbanez, Balzac, Tagor, Roger Martin, Pirandello, Sillanpaa, Amado, Gramsci'den seçilmiş çevirileri ile pek çok eseri dilimize kazandırır. Kısa sürelerle Cumhuriyet veYeni Ortam gazetelerinde de fıkra ve yazıları yayımlanır.

    Sinan'ın kitabı...

    1977'de üç kuşak bir arada Ege gezisi yaptık. Taylan ve bizim çocuklar da vardı. Nazife Hanım'ın babasının savaştan sonra Aydın'da yaptırdığı yüksek tavanlı evde bir gece konakladık. Yolculuk sırasında Adnan Bey'in yorulmak bilmeden konuşmaları ve anlatımlarındaki olaylara ironik yaklaşımı, kimi zaman gözlerimizden yaşlar gelene kadar hepimizi güldürdü. Her yürüyüşe çıktıklarında eşim Yalkın'ın kitabevine uğruyorlardı.

    Son yıllarda sağlık sorunları onları eve bağlamıştı. Gözleri görmüyor, gazetelerini Dumrul okuyordu. Haberleri dinliyorlardı. Özellikle Adnan Bey'in pırıl pırıl bir belleği vardı. Ziyaretlerimde yurt ve dünya sorunları üzerine konuşuyorduk. Nazife Hanım: "Böyle, işe yaramadan yaşamak çok lüzumsuz. Öbür dünyadan bir beklentimiz olsa, özkıyımı da düşünebiliriz ama o da olmadığına göre, zor da olsa günler geçip gidiyor..." diyordu.

    Turhan Feyizoğlu'nun "Sinan" adlı kitabını birlikte okuduk. Adnan Bey sık sık okumamı kesip olayları ayrıntılarıyla anlattı. Her gün bir kısım okuyarak on-on beş gün sonra okumayı tamamlayıp kitabı kapattığımda uzun bir sessizlik oldu. Nazife Hanım'ın sesiyle irkildim: "Biri, masal diye anlatsaydı bütün bu olup bitenleri, dinlemeye bile yüreğim götürmezdi, oysa ki hepsini yaşadık ve yaşamaya da devam ediyoruz..." diyordu.

    Cemgil çiftinin altmış yılı aşkın birliktelikleri gençlik aşkı gibi sürdü. Yan yana koltuklarında oturup birbirlerinin her hareketlerini duyumsuyorlardı. Nazife Hanım gençliğinde olduğu gibi atak, yerinden birdenbire fırlayınca Adnan Bey düşeceğinden endişeleniyor, "Dur, nereye gidiyorsun? Birlikte yürüyelim!" diyerek kolundan tutuyordu...

    21 Kasım 2001 günü Adnan Bey'i yitirdiğinde Nazife Hanım: "İkimiz de çok inatçı, doğru bildiğimizden ödün vermez insanlardık. Ama birbirimize karşı bu yönümüzü hiç kullanmadık. Özellikle Adnan, bana karşı hep özverili, çok iyi bir dosttu..." dedi. Kısa bir süre sonra düşüp kalça kemiğini kırdı. Sevgili Nazife Hanım acıların en büyüğüne karşı direnmişti, şimdi çektikleri dert değildi ona. Hastanede, kolundan serum bağlı, doksanıncı doğum gününü kutlayan Taylan'a gülümseyerek: "İyi ki doğdun Nazife!" dedi.

    Daha sonra Nazife Hanım tamamen yatağa bağlandı, zaman zaman bilinci de kapalı oldu. Bir gidişimde Server Tanilli'nin onu Caddebostan'daki şiir resitaline telefonla davet ettiğini öğrendim. Server Bey'in çok güzel şiir okuduğundan söz edip hangi şiirleri okuduğunu sordu. Saydım, sonra "Yaşamak! Bir ağaç gibi tek ve hür" diye başladım. "Ve bir orman gibi kardeşçesine, bu hasret bizim!" diye dizeleri tamamladı. Bilinci açıktı, sevindim.

    Geçen yıllardaki 1 Mayıs sonrası ziyaretimde: Ülkede sağcısı, solcusu, dincisiyle değişik bir 1 Mayıs kutlandığını anlattım. "Ya, öyle mi?.." diyerek şaşırdı. Sonra 1977 yılı 1 Mayıs'ını konuştuk. Bayram sevinciyle çocukları da götürme gafletinde bulunup kurşunlar tepemizden uçarken, olası bir serseri kurşundan korumak için çocukların üzerlerine kapanışımızı buruk anımsadık...

    Cemgil çiftçinin yaşamöyküsünü yazarken yarım asırlık Türkiye tarihi içinde yurtsever, aydın, ileri görüşlü insanlarımızın çektikleri acıların sürekliliğini bir kez daha düşündüm. Ne çok, değerli insanımız tüketildi. Sonuç: İşte, bugün ülke olarak içinde bulunduğumuz durum! Onların, mücadelelerinde ne kadar haklı olduklarını, hâlâ gözler önüne sermiyor mu?..

    Sevgili Nazife Hanım, düşünce arkadaşı Adnan Bey'in ardından fazla yaşamadı. İkisi de Sinan'ı aralarına alıp uzun zamandır özledikleri huzura kavuştular... (HÖ/NM)


    İstanbul - Cumhuriyet dergi

    13 Ekim 2003, Pazartesi

    Halide Özerden
  • Toprak deniz kokuyor kalbim. .
    Ve asıl aşk yağmurdan sonra başlıyor. .

    ??
  • Milli Mücadele sırasında Hindistan Müslümanlarından, yani bugünkü Pakistanlılardan 500 bin lira yardım gelmişti. Bu parayı Batı Cephesi Komutanlığı'nın emrine vermişti. Kurtuluş Savaşı'nda kullanılmış, geriye 380 bin lira kalmıştı.
    Hükümet kararıyla kendisine iade edilmişti.
    250 bin lirasını Türkiye İş Bankası'nın kuruluşu için sermaye olarak vermiş, elinde kalan 130 bin lirayla da çiftlikler kurmuştu.
    Memleket yanmış yıkılmıştı...
    Para çok kıymetli, toprak sudan ucuzdu.
    1924 yılından itibaren Ankara'da üzerinde adeta ot bitmeyen arazileri satın alarak Orman Çiftliği'ni kurmuştu.
    Yalova çiftliğini, Silifke çiftliğini, Tarsus çiftliğini, Dörtyol çiftliğini kurmuştu.
    582 dönüm meyve bahçesi,
    700 dönüm ağaç fidanlığı,
    400 dönüm asma çubuğu fidanlığı,
    22 dönüm bağ, 220 dönüm zeytinlik,
    375 dönüm portakal bahçesi,
    15 dönüm kuşkonmaz tarlası,
    148 dönüm ziraata elverişli tarla,
    100 dönüm park,
    3 bin dönüm orman oluşturmuştu.
    45 ikametgâh binası,
    yedi ağıl, sekiz ahır,
    altı mandıra, yedi ambar,
    dört samanlık, altı hangar,
    dört lokanta, iki fırın inşa ettirmişti.
    Malt fabrikası, buz fabrikası, soda fabrikası, gazoz fabrikası, ziraat aletleri fabrikası, iki pastörize süt fabrikası, iki yoğurt fabrikası, peynir fabrikası, bira fabrikası, şarap fabrikası, un değirmeni ve 19 sulama tesisini hayata geçirmişti.
    İki tavuk çiftliği, beş satış mağazası, 13 bin 100 koyun, 443 sığır, 69 binek ve koşum atı, 2 bin 450 tavuk, 16 traktör,
    13 biçerdöver, deniz motoru, beş kamyon, iki otomobil ve telefon santralı vardı.
    Bu çiftliklerden elde edilen tüm geliri, kuruşuna bile dokunulmadan, yine çiftliklerin geliştirilmesine harcıyordu. İş Bankası'ndaki hisse senetlerinden alınan temettü ve mevduat faizlerini de yeni araziler satın alıp büyütmek için çiftliklere aktarıyordu.
    Hepsini devlete bağışladı.
  • ...kafasında birbiriyle savaşan dumandan devler dolaşıyordu ve kaçabileceği, huzur duyabileceği ne deniz, ne toprak, ne de gök vardı. Elinde olanlar onu yaralıyor, elde etmek istedikleriyse onun için bir işkenceye dönüşüyordu.
  • Amerikan Ulusal Güvenlik Ajansı (NSA)’da uzun yıllar çalışan eski ajan Wayne Madsen, İsrail’in “Büyük İsrail” planı çerçevesinde Kuzey Irak’ın da bir kısmını sömürgeleştirmeyi amaçladığını iddia etti.

    Wayne, İsrail ve İranlı Yahudi hacıların Türkiye üzerinden Musul bölgesine gideceği ve burada Hristiyanların yaşadığı toprakları satın alacağını kaydetti. Maysen, Musul bölgesindeki saldırıların da MOSAD tarafından bölgeyi boşaltma amaçlı yapıldığını ileri sürdü. Uzun yıllar NSA’da çalıştıktan sonra gazetecilik yapmaya başlayan Wayne Madsen’in Onlinejournal internet sitesinde yayınlanan analizi şöyle:

    “İSRAİL YAYILMACILARI, ZATEN BİLİNEN BATI ŞERİA VE GAZZE ŞERİDİ’NİN KONTROLÜNÜ ALMAK, SURİYE’DEKİ GOLAN TEPESİ’Nİ SÜREKLİ ELİNDE TUTMAK VE LÜBNAN’IN GÜNEYİNE YAYILMA NİYETİNİN YANI SIRA, KUTSAL KİTAPLA İLGİLİ ‘BÜYÜK İSRAİL’İN BİR PARÇASI OLARAK DEĞERLENDİRİLEN IRAK’IN BAZI BÖLGELERİNE DE GÖZ DİKTİ.

    İSRAİL İRAN KÜRDİSTAN’I SÜRGÜNLERİNİ DE İÇEREN BİNLERCE İSRAİL YAHUDİ KÜRTLERİNİ, ESKİ YAHUDİ DİNİ TAPINAKLARINDA HAÇ YAPMA ADI ALTINDA IRAK KENTLERİ MUSUL VE NİNOVA’YA DOĞRU TAŞIMAYI PLANLADIĞI BELİRTİLİYOR. KÜRT KAYNAKLARINA GÖRE İSRAİLLİLER KÜRDİSTAN BÖLGESEL HÜKÜMETİ (KRG) İLE KÜRT YAHUDİ VE DİĞER YAHUDİLERİN KRG KONTROLÜNDEKİ IRAK BÖLGELERİNDE İYİ ENTEGRASYONUNU SAĞLAMAK İÇİN GİZLİ BİR ŞEKİLDE ÇALIŞIYOR.

    ABD’LİLERİN 2003’TEKİ İŞGALİNDEN SONRA İSRAİLLİ KÜRTLERİN KUZEY IRAK’TA, TARİHİ YAHUDİ ‘MÜLKÜ’ OLARAK DEĞERLENDİRİLEN TOPRAKLARI SATIN ALMAYA BAŞLADIKLARINI KAYDEDİYORLAR.

    İSRAİLLİLER ÖZELLİKLE EL KUŞ’TAKİ YAHUDİ PEYGAMBER NAHUM VE MUSUL’TAKİ YUNUS PEYGAMBER TAPINAKLARI İLE KERKÜK’TE DANİEL PEYGAMBER MEZARI İLE İLGİLENİYOR. İSRAİLLİLER KÜRT BÖLGESİ DIŞINDAKİ YAHUDİ ‘MÜLKLERİNİ’ DE SAHİPLENMEYE ÇALIŞIYOR, ÖZELLİKLE DE IRAK’IN GÜNEYİNDEKİ ŞİİLERİN ÇOĞUNLUKTA OLDUĞU İKİ BÖLGEDE, NECEF YAKINDAKİ BABİL EYALETİNDE BULUNAN EL KİFL KÖYÜNDE EZEKİEL TAPINAĞI VE BASRA YAKINDAKİ MİSAN EYALETİNDE BULUNAN EL UZAYR’DA ESDRAS’IN MEZARI.

    İSRAİLLİ YAYILMACILAR “JUDE VE SAMARİ” OLARAK ADLANDIRDIKLARI BU TAPINAKLARI DA BATI ŞERİA VE KUDÜS KADAR “BÜYÜK İSRAİL”İN PARÇASI OLARAK DEĞERLENDİRİYOR. KÜRT VE IRAKLI KAYNAKLAR MOSAD, IRAK’TAKİ İSRAİL YAHUDİLERİNİN ‘MÜLK’ TALEPLERİNİN İHTİYAÇLARINI SAĞLAMAK İÇİN İSRAİLLİ ŞİRKETLER VE TURİSTLERLE BİRLİKTE ÇALIŞTIĞINA İŞARET EDİYOR.

    İSRAİLLİLERE ‘HRİSTİYAN SİYONİZM’ KONSEPTİNİ DESTEKLEYEN ABD’DEKİ EVANJELİST HRİSTİYAN ÇEVRELER TARAFINDAN PARALARI ÖDENEN YABANCI PARALI ASKERLER YARDIMINI DA ALDIĞI BELİRTİLİYOR.

    IRAKLI MİLLİYETÇİLERİ İSRAİL YAYILMACILIĞININ IRAK’TA ARALARINDA IRAK’IN ATANAN CUMHURBAŞKANI CELAL TALABANİ TARAFINDAN YÖNETİLEN KÜRDİSTAN YURTSEVERLER BİRLİĞİ’NİN DE BULUNDUĞU İKİ TEMEL KÜRT FRAKSİYON TARAFINDAN DESTEKLENDİĞİNİ İDDİA EDİYOR. TALABANİ’NİN OĞLU KUBAT TALABANİ, YAHUDİ EŞİ SHERİ KRAHAM İLE BİRLİKTE YAŞADIĞI WASHİNGTON’DA KRG’NİN TEMSİLCİSİ OLARAK HİZMET VERİYOR.

    İSRAİL’İN TOPRAK SATIN ALMA AKTİVİTELERİ KRG BAŞKANI MESUT BARZANİ TARAFINDAN YÖNETİLEN KÜRDİSTAN DEMOKRATİK PARTİSİ TARAFINDAN DA DESTEKLENİYOR. BARZANİ’NİN BEŞ OĞLUNDAN BİRİ OLAN BİNCİRFAN BARZANİ’NİN DE İSRAİLLİLERLE GÜÇLÜ İLİŞKİDE OLDUĞU BELİRTİLİYOR.

    İSRAİLLİLER VE SİYONİST HRİSTİYAN PARTİZANLARININ IRAK’A GİRİŞİ SADECE BAĞDAT DEĞİL TÜRKİYE ÜZERİ DE YAPILIYOR. İSRAİLLİLER TARAFINDAN İSTENEN TOPRAKLARIN BOŞALTILMASI AMACIYLA MOSAD AJANLARI VE HRİSTİYAN SİYONİST PARALI ASKERLER BAŞTA NİNOVA, ERBİL, EL HAMDANİYE, BARTALAH, TALASQAF, BATNAYAH, BASNİQAH, ELKOSHEVEN, UQRAH VE MUSUL OLMAK ÜZERE KELDANİ HRİSİTYANLARA KARŞI TERÖRİST SALDIRILAR SAHNEYE KOYDU.

    İSRAİL VE İTTİFAKLARININ SALDIRILARI GENELLİKLE EL KAİDE VE DİĞER İSLAMCI CİHADİSTLERE YÜKLENDİ. YÜZLERCE ÜNİVERSİTE ÖĞRETMENİ DE BU PLANIN PARÇASI OLABİLİR.

    İSRAİLLİLERİN NİHAİ AMACI MUSUL MERKEZİ VE ETRAFINDAKİ HRİSTİYAN NÜFUSU BERTARAF ETMEK VE YAHUDİ KUTSAL KİTABIYLA İLGİLİ TOPRAKLAR BÜYÜK İSRAİL’E BAĞLANANA KADAR TOPRAKLARI İSTEMEKTİR. İSRAİL/HRİSTİYAN SİYONİST OPERASYONU İKİNCİ DÜNYA SAVAŞI’NDAN SONRA İNGİLİZ MANDASI ALTINDA FİLİSTİNLİLERİN TOPLU GÖÇÜNÜN YENİ VERSİYONUDUR.

    HAZİRAN 2003’TE MUSUL’U ZİYARET EDEN BİR İSRAİLLİ DELEGASYON, İSRAİL’İN NİYETİNİN, BARZANİ’NİN YARDIMI İLE MUSUL’DAKİ YUNUS PEYGAMBER TAPINAĞI İLE MUSUL OVASINDAKİ NAHUM TAPINAĞI ÜZERİNDE İSRAİL DENETİMİNİ SAĞLAMAK OLDUĞUNU SÖYLEDİ. İSRAİLLİLER, İSRAİLLİ VE İRANLI YAHUDİ HACILARIN TÜRKİYE ÜZERİ MUSUL BÖLGESİNE GİDECEKLERİNİ VE IRAKLI HRİSTİYANLARIN YAŞADIĞI TOPRAKLARI SATIN ALACAĞINI SÖYLEDİ.”

    WAYNE MADSEN KİMDİR?

    ÇOK SAYIDA KİTAP VE YAZI YAZAN WAYNE MADSEN, 1994 YILINDAN BERİ WASHİNGTON’UN POLİTİKALARI, ULUSAL GÜVENLİK VE İSTİHBARAT DÜNYASI ÜZERİNE ARAŞTIRMA YAPIYOR. THE VİLLAGE VOİCE, THE PROGRESSİVE, CAQ, COUNTERPUNCH, VE MERKEZİ PARİS’TE OLAN INTELLİGENCE NEWSLETTER İÇİN YAZILAR YAZDI. MADSEN AYRICA GENOCİDE AND COVERT OPERATİONS İN AFRİCA 1993-1999 ( 1993’TEN 1999’A AFRİKA’DAKİ GİZLİ OPERASYONLAR VE JENOSİD) KİTABININ YAZARI.

    ESKİ BİR AMERİKA DENİZ GÖREVLİSİ OLAN MADSEN, BAŞKAN REAGAN DÖNEMİNDE AMERİKAN ULUSAL GUVENLİK AJANSİ (NSA) İÇİNDE DE YER ALDI. MADSEN AYRICA, NAVDAC (NAVAL DATA AUTOMATİON COMMAND), DIŞİŞLERİ BAKANLIĞI, RCA CORPORATİON, CSC (COMPUTER SCİENCES CORPORATİON) İÇİN DE ÇALIŞTI.
  • ...Şu halde olayda Allah'ın ayeti( mucizesi ) Musa'nın asası ile denizi yarıp karşıya geçmesi değil; med- cezir olayı ile yarılip açılmış olan deniz ve ortasında görünen toprak yoldan Musa'nın asası ile orayı isaret ederek karşıya gecilmesidir. Yani Musa ve taraftarlari zaman zaman meydana gelen ve bilinen bir tabiat olayından (med-cezir) yararlanmıştır.
  • Şiir deyip geçiyoruz.
    Hızlıca okuyup, mısraların birini bile düşünmeden hemen bir sonrakine geçiyoruz. Evet böyle yapıyoruz. Eğer böyle yapmamış olsaydık Erdem Ağabey daha kitaba başlamadan şu sözleri söylemezdi;
    “Okuyucuma!
    Şiir diye
    Bir ömür tüketerek yazdıklarım
    İki saatte okunuyor
    Bundan ucuz ne olabilir
    Havadan başka?”

    Kitabın sonlarına doğru bir bölüm var;
    Şehir ve doğa burcundan başlıklı..
    İçerisindeki bir bölümde de bir söz;
    “ Hep yarınları bekledi bu insanlar
    Geldiğini hiç bir zaman farketmediler “

    Bugünün kıymetini, birbirimizin kıymetini bilmediğimizden yarına hasret kalmamız...
    Kıymetli Nuri Pakdil’in şu sözleri geldi aklıma ;
    “Birbirimize yaklaşacağımıza, ıssızlığa iteliyoruz birbirimizi...”

    Aşk risalesi başlıklı şiirini buraya tekrar yazmak istiyorum...
    Yaslan göğsüme sevdiğim
    Benim gönlüm gök gibidir açık deniz gibidir
    Pas tutmaz benim içim yeryüzü gibidir
    Toprak gibidir
    Sen ki bulut gibisin
    Ay gibisin güneş gibi bazen
    Usul usul inen
    Yağmur tıpırtılarını
    Dinler gibi
    Dalıp gitmiştik
    Sen konuşuyordun
    İpil ipil yağan bir yağmur gibi konuşuyordun
    Onlar ki konuklarımızdı
    Adları Keremdi,Yusuftu, Kaystı
    Hepside ezelden tanıdıktı dosttu.



    Eğer benim de baş ucu şiir kitabım olsun diyorsanız aradığınız kitabın kısa incelemesini okumuş oldunuz. :)