Yaşamın çeşitliliğinin ilk önsezisi benliğini sarmış, ilk defa olarak insanın özünü anladığına, düşman gibi görünseler de birbirlerine ihtiyaçları olduğuna ve insanlar tarafından sevilmiş olmanın çok tatlı bir şey olduğuna inanmıştı.
Sevginin gücü, kalbin bütün büyük olaylarda sığınıldığı yalnızlık ve hayal kırıklıklarının bu içi boş ve karanlık odasındaki gerginlikten sonra değil de, olaylara göre değerlendirilirse yanlış ölçülmüş olurdu.