d.
@denizeacilankapi
yaşamak umrumuzdadır..
ankara
17 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Türkan Şoray ve Kadir İnanırın birlikte rol aldığı 85 yapımı bu film benim en sevdiklerimdendir. Önce filmi izleyip sonra da meraktan başladım kitaba. Tabii hak verirsiniz ki zaman darlığından her filmde olduğu gibi bu filmde de bazı eksikler var elbette olacaktır. Kitapta sadece iki ailenin düşmanlığı anlatılmıyor, bu iki ailenin ayrı ayrı kendi içlerinde verdiği hayat mücadelesi de anlatılıyor. Kaymakam gelecek diye ası kuzuyu çalarken Hacelinin hiç yüzü kızarmıyor, Bayram da onca kerpiçi hiç ederken. Ben burada her iki tarafın da köylü kurnazlığını gün yüzüne çıkarttığını söylemekten geri duramayacağım.
Köy romanı aşığı biri olarak önce okunması sonra da izlenmesi şiddetle tavsiye edilir.
Reklam
"Sonra yavaş yavaş mantığım değişti. Hatta dünyaya bakışım, eşyayı görüşüm, insanları anlayışım değişti. Vâkıâ bunlar bir günde olmadı. Hatta çok güçlükle ve adım adım oldu. Hatta çok defa bana rağmen oldu. Fakat oldu."
bazen bir musluk sesine bile uyandı gözlerim, bazen hiçbir şeye uyanmadı. senden önce bin cümleye açılan ağzım, senden sonra bir harfe bile uzanmadı. benden sana ne kaldı, bilmedim. bulutun geçti, rüzgârın geçti, yağmurun geçti. bütün gün elimde bir dal parçası: ikiye bölüp durdum toprağı. bir eve
döndüm bazen. her gece açık tutulan bir radyo: pink floyd: hey you! bu taşı kaldırmama yardım edecek misin? bazen, oyuklu bir kayaydım. bir sığırcık sürüsü geçmeyegörsün, bakır çalığı bir dağdım bazen. her yangına ateş taşıdım da seni uğurlarken yoluna su döktüm. üç defa öptüm alnından. üç defa geçtim aşk kelimesinden de artık geçmem harfinden dedim. bazen gökyüzüne baktım, bazen toprağa. her taşın gediğinde bilmediğim bir şey aradım. hayattı, çekiyordu, içine istiyordu bazen. gitmedüm. bir eve döndüm bazen. boşluğuna akşamlar silkelenen bir eve. merdiven sayısı değişmeyen bir eve. bütün duvarlarında su sesi işitilen bir eve. topuk sesleriyle konuşan bir eve. açılıp kapanan kapılarıyla bir eve döndüm bazen.
dünyaya sığdım da, bir yatağa sığmadım bazen.