“gençken bitmez tükenmez bir gücün olduğuna inanırsın. kitaplar durmadan destekler seni: hiçbir şeyi olduğu gibi kabullenmemek, dünyayı alt etme duygunu destekler. ama gün gelir, bir de bakarsın ki, miskin bir memur, geveze bir öğretmen olup çıkmışsın! çevrendekilere -o eleştirip durduğun insanlara- benzeyivermişsin! hayatı kabullenmişsin, bir aptal gibi. ve sürüklenip gidiyorsun.”