Deniz Ece Erpınar
@denizerp
3 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Bilinmeyen bir yorumEdebiyat
Okurken sevgi ve aşk tanımları arasında kendimle çeliştim. Aşk nasıl bu kadar acımasız olabilirdi? Tutku neden tutsaklığa dönüşürdü? Çocukken masum saf sevgi tohumları şekline başlayan duygu köklenip bir insanın hayatını nasıl sabitler ? Bence bilinmeyen kadının yaşadığı adanmışlık ve teslimiyetti. Kendisine olan saygısını ilgi alanlarını bile bir başkasına göre belirlemek insanın kendisini gerçekleştirmesindeki en büyük engel oluyor. Bu kitabın her sayfasındaki betimlemeler beni iliklerime kadar ürpertti. Kitap sadece aşk ve tutkuyu anlatmıyordu kitapta aile ve çevrenin bir insanı nasıl etkileyebileceğini de gösteriyordu. Tutunduğu dalı kesilen bir çocuğun ömrünü gözü kapalı nasıl bir dala teslim ettiğini de anlatıyordu hem de bu dal o çocuğun tutunamayacağı kadarken. 
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuBilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,3bin okunma
Hiçbir şey normal değilken nasıl nefes alınır ?
!Spoiler!
Modernleşme her ne kadar güzel olursa olsun bizi bir sistemin içine sokuyor ve bu sistemde biz insanlar boğuluyoruz ve nefes almayı unutuyoruz aynı zamanda sistemin içerisinde hem kutuplaşıyoruz hem de ironik bir şekilde yalnızlaşıyoruz çok ciddi ikilemlerin ortasında kalıyoruz. Bu ikilemler kafamızı karıştırıyor ve sorunlar ortaya çıkarıyor ve bizler sistemdeki sorunlarla yaşamayı öğrenirken sorunları kanıksıyoruz. Çoğu zaman hayatı ve insanları görmezden geliyoruz. Fakat zamanı görmezden gelemiyoruz kol saatleri büyüyor ve biz onlara yetişmeye çalışıyoruz. Ciddi bir koşuşturma içerisine girip kendimizi, isteklerimizi, ihtiyaçlarımızı, duygularımızı unutuyoruz. Sistemde geçirilen süre uzadıkça sorgulama, düşünme farklı bakış açılarından bakma, mutlu olma , güven duygusu gibi insana özgü özelliklerimizi kaybediyoruz. Bence biz insanlar bir sistemin içinde yaşarken mümkün olduğunca bir iki adım dışarı çıkıp nefesimizle birlikte kendimizi ve hayatı gözlemlemeliyiz ve ihityaçlarımızı farkedip yolunda gitmeyen bizi boğan durumlardan olabildiğince uzaklaşmalıyız. Normal nefes alarak hayatımıza devam etmeliyiz.