Sahi insanı huzurla buluşturan, kalbini tatmin eden şey, birilerinin görmesi mi? Yoksa Rabbinin görüp bildiğini bilmek mi, ne dersin? Soruları sevelim derim sevgili arkadaşım ki bazı sorular, bazı cevaplardan çok daha iyi gelir.
Başkalarının onayını aramak, gerçekten kendin olmanın huzurunu verebilir mi? Allah Teala'nın nazarında görülmek, bizim için ne anlama geliyor? Birinde "'beni fark etsinler" gerginliği, ötekinde "kimse bilmese de O celle celaluhu beni biliyor, görüyor" güveni; işte bu fark, iç huzuruyla gürültü arasındaki ince çizgi.
Yüreğinle Görülmek
Ekranlar geçicidir. Trendler biter, algılar değişir. Ama amel defterine kayıtlı bir niyet bakidir.
Bir tebessümde, bir selamda, bir hayırda, bir iyilikte... Rabbimizin bizi nasıl "beğendiğini" bizzat keşfettiğimiz anlar çoğaldıkça, içimizde gerçek bir huzur doğar. Yaratanın nazarında; bir niyetle, derin bir teslimiyetle, samimi bir varoluşla yol aldıkça...
Gerçek "beğeni" işte o an gelir. Hangi mecrada olursa olsun, niyetimizle tartılırız, butonlarla değil.