Müslüman "Rabb'im Allah" der demez kendisi ile yaradan arasında bir sır doğar. Bu sır her söze bir anlam alanı açacağı için her Müslümanın sözle aktarılamaz zenginlikleri vardır...
Eğer herhangi bir şey insanların istifadesine açıksa ancak istifade edildiği kadar o ''şey'' olur, o şeyden istifade edilmezse artık o taştır ve gerçekten onu istifadeye konu etmeksizin kullanalar taş yemiş olurlar...
Sana yaramıyorsa bırak başkasına yarasın. Sana yaramadığı halde sende olan hem senin hem başkasının aleyhinedir..
Taşları yeme, taşları yemek yasak....
İnsanın taş yemeye ihtiyacı yok diyorsun. Öyleyse şunu düşün:
-İnsanın ihtiyacı olandan fazlasını elinde tutması kendisi için taş gibidir. Bu yalnız mallar, servet, güç gibi nesnelerde geçerli değil. Merhamet, şefkat, tevazu gibi şeyler için de böyle. Bilgi için de böyle.