Ağlaya ağlaya yananlardan olduk biz…Acılarımızın başında bağdaş kurduk.Sonra, hiçbir şey olmamış gibi geri döndük hayata.Herkes dönüşümüze baktı; o da yetmedi, hiç ateşin başına oturmamışız sandılar.Bilir misiniz, Oğuz Atay ‘Kafamın içi cam kırıklarıyla dolu; her hareketimde düşüncelerim acıyor’ der. Bizlerin de acıdı çünkü gözlerimizin tanıdığına, gönüllerimiz yabancı kaldı.Gözlerimiz başka bir gerçek gördü, ama içimizdeki hakikat bambaşkaydı…🫂🦋