Reklam
O bir hancı ben bir yolcu.. Kesiştik içi yara dolu hayatlarda. Sonra sevildik bir nebze kurduğumuz düşlerde ama bir baktık elleri kanlı yalanlar şah damarımızda. Sahi insan nasıl kaçıyor yarasından, nasıl kurtuluyor yalanından? Ya da kaçabilir mi ki yaralayandan?
Bilmiyorum, bitiyorum. Karanlık odamın cam pervazında gelmeyecek güneşi bekliyorum.. Deliriyorum, kayboluyorum sonra bakıyorum hâlâ nefes alıyorum, yaşıyorum sanıyorum.. yine yanıyorum.
Karanlık bi' yerde bul beni
Kaybettiğin gün gibi bekliyorum
Üstümde bi' başkasının ceketi
Yine de tanırsın biliyorum..
Reklam