Sonunu okumaya başlarken bildiğiniz, ancak okudukça içinize çöken, yüreği ağırlaştıran bir yapıt. Yazılanların gerçekliği ve herkesin hayatı boyunca deneyimlediği veya deneyimleyeceği bir acının paylaşımı. Kitabın sonunda yazarın kalp yükünü çok fazla hissettim ve insani olarak da üzüntü duydum. Ölüm ve ölen hakkında ilk kez benimle aynı fikiri paylaşan birine denk geldiğim için ayrı bir yakınlık hissettim. Ölenin arkadasından şimdi ben onsuz ne yapacağım diye değil kendi yaşadığı ömür üzerinden ıstırap çekiyorsan ; Canı yandı mı,ne düşündü ,o an hangi anısını hatırladı ,gözü kimi aradı ,ne olsa iyi gelirdi ,hayallerini gerçekleştirdi mi,pişmanlığı kaldı mı… bu çok daha hassas kalplilerin taşımakta zorlandığı empatik özelliktir. Ve bu kitap benim gibi bu insanların yüreğinde hüznün başyapıtı olarak yer edinecektir.