arkadaşlarım beni severdi. kara mizahımın askıya alınmış, çılgın yaşamımıza yakıştığını düşünüyorlardı. silah listesi yapmadığım ve marlboro içmediğim için canlarını sıktığımda bile onları güldürüyordum. çoğunlukla zaman geçirmek için onlara defterimden bir şeyler okuyordum. işte, yazmayı sevdiğim tarzda şeylere bir örnek:
ammo musa'nın göbeği her saniye büyüyor. bunun suyla ilgisi olduğuna, siyonistlerin suyumuza "şişik göbek sendromu"na sebep olan hormonlar kattığına yemin ediyor. bunu, filistinliler etrafta şişik göbeklerle dolaşırsa savaşmayı başaramayacakları için yaptıklarını söylüyor.
ammo musa’ya, tanıdığım, göbeği kubbetüs-sahra kadar olan çok az insandan biri olduğunu söylediğimde, bekle de gör, diyor, çok geçmeden herkes benim gibi etrafta sendeleye sendeleye yuvarlanmaya başlayacak.
ammo musa’nın ve koca göbekli ekibinin görüntüsünü aklımdan atamıyorum; uzuvları arkalarında ipek halatlarla bağlanmış, sıcak hava balonları gibi huzurla filistin’in üstünde süzülüyorlar.