Toplumdaki yozlaşma belli bir raddeyi geçtiğinde kanunlar da kifayetsiz kalır. Adalet ya müfsit infaz memurlarının eline geçer ya da yoz toplum tarafından - açıkça veya gizlice-"kitabına uydurma gereci" haline dönüştürülür.
Duru bir görüş bahşetsen bana ya Rab. Her şeyin yerli yerinde durduğunu, ağır ağır döndüğünü, sakin sakin aktığını görmeme yetecek bir bakış.
O bakışta, bu kadar çok olmasam.
Tek yörüngede tek merkezde toplansam. Yekpâre olsam. Kasrette dağılmasam.
Küçülsem. Tek noktada toplansam.
Yaşam büyük, âmenna. Ama ben biraz azalsam.
Sadeleşsem.
Durulsam.
Bu dünya böyle bir yer işte. Nereye baksan muamma. Bu dünyada sır var esrar var. Sırr-ı esrar var. Bu dünyanın sırrını çözen var çözemeyen var. Çözmeye kalkıp da altından kalkamayanlar, Ebu Cehil dağ olsa, onu aşıp da bir yamacın sırtında sendeleyenler var..
Durmaz bu dünyanın dönmesi. Âşıkların âhı var..
Haşr sanırsın kıyamet çıkar, hazine sanırsın mezbeleler var. Gelmese de olur değil mi ki gelebilir, öyleyse hürriyet var.