Dilan Altün
@dilaltun
Şu anda okuduğu kitap
Dizge nesnelerin varlığından üstündür.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yoksulluktan dolayı toplumla bütünleşememiş bir çocuktu ama kendi sınıfı dışına atılmış biri de sayılmazdı: Hiçbir çevreye bağlı değildi.
Kendisine ilişkin hiçbir imaja katlanamaz. O, nitelendirilmeyi çekemez. İnsan ilişkisindeki yetkinliğin bu imaj boşluğuna bağlı olduğunu düşünür: Kendi benliği içinde, kendisi ile başkaları arasında, sıfatlar ortadan kaldırılmalıdır; sıfat niteliği kazanan bir ilişki imajın, egemenliğin, ölümünün yanındadır
Benim payıma düşen hüzünlü anılar bahçesinde dolaşıp durmaktır
ölmektir bana
"ellerini seviyorum" diyen bir sesin kederinde
Bir karanlık ayet olan varlığım
Kendinde yenileyerek seni
Götürecek çiçeklenen sonsuz tanyerine
Ben bu ayette seni ah çektim
Ben bu ayette seni
bağladım ağaca, suya ve ateşe