Dilan Altün

Zafer söylemlerini hiç sevmez O. Hiçkimsenin küçük düşürülmesine katlanamaz, bir yerde bir zafer ortaya çıktı mı hemen başka yere gitmek gelir içinden. En yerinde olan zafer bile, söylem düzlemine geçtiğinde, kötü bir dilsel değer, bir küçümseme haline gelir:
Reklam
Dizge nesnelerin varlığından üstündür.
Yoksulluktan dolayı toplumla bütünleşememiş bir çocuktu ama kendi sınıfı dışına atılmış biri de sayılmazdı: Hiçbir çevreye bağlı değildi.
Kendisine ilişkin hiçbir imaja katlanamaz. O, nitelendirilmeyi çekemez. İnsan ilişkisindeki yetkinliğin bu imaj boşluğuna bağlı olduğunu düşünür: Kendi benliği içinde, kendisi ile başkaları arasında, sıfatlar ortadan kaldırılmalıdır; sıfat niteliği kazanan bir ilişki imajın, egemenliğin, ölümünün yanındadır
Benim payıma düşen hüzünlü anılar bahçesinde dolaşıp durmaktır ölmektir bana "ellerini seviyorum" diyen bir sesin kederinde
Reklam