‘’Beni beklediğin için teşekkür ederim.’’ ‘’Beklemeye değeceğini biliyordum.’’
Reklam
Hayal kırıklığı
Edens serisinin ilk iki kitabı ne kadar iyiyse bu kitabı da aynı oranda berbattı bence.Hikaye bakımından çok iyi yerlere gelebilecek olay örgüsünü çok yanlış ve kötü karakterlerle harcamış yazar.Hayatımda ilk defa bir second chance konusunda bu kadar ezik,gurursuz bir kadın karakter ve pişkin,arsız ve de yüzsüz bir erkek karakter okudum.Vivienne’e hiç girmiyorum bile.Talia’nın gurursuzluğunu hafife alıyorsunuz çünkü kendisi basbaya sevgilisini elinden alan ve onu hem kocası hem de çocuğunun babası yapan “dostunu” affediyor.Kaldı ki Vivienne Foster’ı Talia’nın yanında yanağından falan öpüyor sonra alışkanlıktan diyor.7 yıl birlikte yaşamışlar çok yakın arkadaş olmuşlar bilmem ne.Yazarın gereksiz bir şekilde Foster ve Vivienne’i haklı çıkarmaya çalışması da ayrı sinir bozucuydu.Talia’nın bir diğer gurursuzluğu da Foster kasabaya gelir gelmez
hemen yelkenleri suya indiriyor ve peşinden koşması gereken Foster’ken iki trip attı diye Talia Foster’ın peşinden koşuyor.7 yıl sonra ortaya çıkan Foster Bey falanca 20 yıl sonra ölse o zamanda böyle yüzsüzce ortaya çıkabilir miydi acaba?Kısaca dediğim gibi hikaye bakımından gerçekten iyi bir kurgu olabilirdi ama yazar maalesef çok yanlış bir biçimde işlemiş ve hikayenin potansiyelini öldürmüş..
“Bir sonraki hayatımda gökbilimci ya da fener bekçisi olarak doğmak istiyorum.Dönüp baktığımda anlıyorum ki,insan denen varlıkla muhatap olduğum işler en yorucu olanlarıydı.”
“Kitaplıkta hoşuma giden bir şiir keşfettim.Duygulu bir şekilde tekrar tekrar okuyup ezberlemeye çalışırken fark ettim ki benim yazdığım şiirmiş.”
Reklam