Fatma Dilara
@diloshanim
28 Ağustos 1998
23 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yüzeysel ve yarım bırakılmış bir hikaye...
Kitabı bir solukta okudum, dili oldukça akıcı ve sadeydi. Ters giden bir şeyler var kitapta aslında; hikaye merak uyandırıyor gizem dolu ama çok üstünkörü ve yalın anlatılmış. Detaylara girilmemiş, sözlü atışmalara tanık olabiliyoruz sadece. Kitabın sonuna kadar yazarın bir noktada artık bir derinlik katmasını bekledim. Hikaye sürükleyici ama bir şeyler yarım/eksik kaldı ve bu da beni pek tatmin etmedi açıkcası. Vakit kaybı değil asla ama çok samimi olmadığım bir arkadaşımdan yüzeysel yaşadığı bir hikayeyi dinlemişim gibi hissettim okurken. Bir kutu kitaptan daha seçkin kitaplar bekliyorum :/
Reklam
Her chapter da aynı mekanda başka hikayelere tanık olduk. Uzun zamandır bu kadar etkilendiğim bir kitap okumamıştım. Kitabı bitirdikten sonra içimden geçirdiğim ilk cümle şuydu: kitapta olduğu gibi kaybettiklerimizle vedalaşabilseydik ölümün acısı yeni bilenmiş bıçak gibi hissettirmeyebilirdi. Veda edebilmek nokta koyabilmek iken, veda edememek ise üç nokta koyabilmek demekti. O üç noktaya sığacak öyle çok duygu öyle çok düşünce öyle çok pişmanlık var ki… hikayelerin hepsinde kaybettiğiyle vedalaşma şansını yakalayan insanların mutlu ve rahatlamış bir şekilde kafeden ayrıldığını görüyoruz. Çünkü bilinmezlik son buldu ve huzura erdiler. Keyfine doyamadığım bu kitabı tavsiye edeceğim o kadar çok insan var ki… yazarın kalemine sağlık
Aşırı sıkıldımEdebiyat
İkinci defa okuduğum bir kitap ilkinde de yarım bırakmıstım araya zaman girdikten sonra tekrar okuyayım belki fikrim değişir ısınır dedim ama nafile. Kitap akmıyor, sürekli betimlemeler ve gereksiz ayrıntılarla dolu olay örgüsü yok. Okurken ben cidden ne okuyorum ya ne anlatıyor diyorsunuz. İlk defa bir kitabı aldığıma pişman oldum:(
Hanne'nin yolculuğu beni öyle alıp götürdü ki onun yaşantısına, sanki her gününü beraber yaşadık. Gözümde öyle canlandı ki resmen resmedildi her ayrıntısı. Hanne'nin kendine sorduğu soruları bende ister istemez kendime sordum, bu kitabı okuyan herkesin öyle ya da böyle bir yerlerde kendini bulacağı çok aşikar. Kitabın içeriğinde Mevlana'nın mesnevisinden kesitler bulunması ve sohbetlerde hikayelerden alıntılar yapılması kitaba manevî bir hava katmış ve romanı daha da güçlendirmiş. Okumaya başladığım günden beri hiç bitmese, o yolculuk benimle yaşasa her anına tanık olsam diye geçirdim içimden ve bu yüzden de aşırı yavaş okudum kitabı, aslında bitmesin diye okumaya kıyamadım desem yalan olmaz. Çok etkilendim hikayesinden ve zamanlama olarak da benimde çok kendimi sorguladığım, iç hesaplaşmalarımın olduğu bir döneme denk geldi ilaç gibi geldi ruhuma her satırı. Kitabın bir büyüsü var sanki bir yerde kitapların okunma zamanını kendilerinin seçtiği yazılıydı, gerçekten de bu kitap 6 aydır rafımda duruyordu, ne zaman elimi atsam başka bişeyler çıkıyordu ve geri rafa yerleştiriyordum. Demekki gerçekten de okunması gereken zamanı bu zamanmış. Bahadır Yenişehirlioğlu'nun okuduğum en güzel romanı ilan ediyorum. Okuyun ve okutturun, bol şifalar...
Çerez gibi bir romandı. Bir anne tavuk figürü ve yumurtadan yeni çıkmış ördeğin öyküsü. Romanda annelik sadece doğurmakla olmaz yetiştirmekle de olur olgusu çok güzel işlenmiş. Aynı türden olmayan iki hayvanın anne çocuk ilişkisini yaşaması çok manidar.
Reklam