belki de, insanın sevdiği yalnızca refah değildir, olamaz mı? Belki de, aynı derecede acıyı da seviyordur? Belki, acı sa refah kadar çıkarına uyuyordur?
İki kere iki her halükarda çekilmez bir şeydir. Iki kere ikinin dört etmesi, bence yalnızca bir küstahlıktır. Iki kere iki dört, elleri belinde tüm heybetiyle yolunuza dikilir ve tükürükler saçar.