Özgür Dinçer Çalım
@dincercalim
'Her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize?'
Avukat
izmir
68 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Zarif bir anlatıma sahip, iyi ki okudum denecek kitaplardan, yine de alabildiğine kederli bir hikaye...
Koloniciligin, isgalciliğin zulüm uygularken bir sınırı yok. Ve evet medeniyet taşıma yalanı yine var. Hem Fransız devletinin kolonicilik için kullandığı zavallı insanların zalimlikleri ve o zavallilarin hikayesi hem zulüm gorenlerin caresizligi anlatılmış, anlatıcı bir kolonici kadın olduğundan kitapla araya ister istemez bir mesafe giriyor ki kitap ilerledikce kadının elinde pek birşey kalmıyor. Zavallı ve çaresiz bir insan ölüyor kolonici... Cezayirlilerin somirgelwstirilme sürecinde neler yaşadığını anlatması bakımından ise son derece kıymetli bir kitap okuyalım okutalım...
Reklam
Tamirci
3 günde bitirdim, oldukça hızlı giden bir roman, kahramanımız yahudi bir tamirci, yer Kiev/Çarlık Rusya'sı ve 1910'lu yıllar... Bir çocuğun vahşice katledilmesi suçunu Yahudi olduğu için tamircinin üstüne yıkmaya çalışan ve bunun için kamunun bütün olanaklarını kullanan ve arkasına Bakanları alan bir savcı var.
Hukuk iktidarın ve güçlülerin hizmetinde ise de kanunlara uyan bir yargıç var. Yine de çok birşey yapamıyor.
Romanın bir kısmı hapishane hayatını anlatıyor. Roman boyunca tamirci kendisi ile konuşuyor bu iç muhasebe çok iyi belkide Roma'nın en iyi bölümleri burası. Dil oldukça güzel roman akıcı
Kısmen 1910lu yılların düşünce dünyasını bulabiliyoruz. Ve açık fikirli olmanın güzelliği romanda kendine bir yer buluyor...
Okuyalım okutalım.
(Romanla ilgisiz olan tek talihsizlik veya can sıkıcı konu ise tarih boyunca çeşitli ülkelerde zulme ve ayrımcılığa maruz kalan Yahudilerin bugün toplu olarak yaşadıkları İsrail de geçmişte maruz kaldıkları ırkçı ayrımcı uygulamaları ve şiddeti reddetmek yerine onu yeniden üreten bir toplum haline gelmiş olmasıdır. Bugün İsrail devletinin ırkçı yöneticileri Filistinlileri ve Arapları insan olarak görmemek de ve onlara her türlü zulmü reva görmektedirler. Tarihte ayrımcılığa uğrayan ve zulüm gören Yahudilerin torunları bugün maalesef büyük oranda ayrımcılığın ırkçılığın taşıyıcı olmuşlardır. Son olarak İran'a iki kez saldıran devletlerini destekleyerek geçmişte atalarının maruz kaldığı haksız şiddetin artık Yahudiler tarafından başka toplumlara uygulanır hale gostermişlerdir...)
Birçok insanın hikayesi anlatılıyor ve güzel bir bağlam kurulmuş, hikayeler birleşiyor, bir şehirde bir apartmanda... Ben en çok 1955 Eylül'ündeki yağmalamalar sırasında kapıcı Hamza'nın yaptıklarından etkilendim. Kitapta minicik bir yer kaplasa da ben de kocaman bir etkisi oldu. Okunabilir bir kitap...
Daha çok mahkeme kayıtlarına ve yazarın okumalarından yola çıkarak bu mahkeme kayıtlarını yorumlaması yoluyla yazılmış bir kitap. Hukuk tarihi ve engizisyon konusunda insanda yeni okumalar yapma isteği uyandırıyor. Hukukun karanlık bir tarihine burada ışık tutulmuş diyebiliriz. 1183 yılında kurulan engizisyon mahkelmeleri 1500lı yıllarda oldukca yaygın bir mahkeme haline geliyor. Gizli tanık, gizli soruşturma, yazılı yargılama ve işkence ile suçunu itiraf ettirme usulü ile yapılan yargılamalar... Bir değirmencinin kiliseye ve onu kurdugu düzene getirdiği eleştirilerin 1583 yılında ezgizisyona ihbar edilmesiyle başlayan uzun yargılama süreci kitabın ana konusunu oluşturuyor. Kitap hukukun karanlık bir tarihine ışık tutması nedeniyle hukuk fakültelerinde neden iyi hukuk tarihi eğitimi verilmediğini dolaylı olarak anlatmış oluyor. Öğrencilerin, hukukun kurallara dayalı dünyanın teminatı olduğu fikrine safca ikna edilmeleri böyle daha kolay oluyor.
Bir iki günde okunabilecek bir kitap. Kesik kesik bir anlatı var. Bir dönemin düşünce dünyasını görebiliyoruz. 1970lerin Türkiyesi... Kitap için feminist bir kitap diyebiliriz. Yine de bir kadının kendi isteğiyle boşanmasının toplumda sorun olarak görülmesinin yakıcılığı 1970'lerdeki kadar olmadığından yazarın derdi biraz gerilerde kalmış gibi hissettiriyor.
Yürümek muhtemelen yazarın en iyi kitabı değil.
Okunabilir bir kitap diyebilirim...
Kitapta yer yer güzel cümleler veya söz öbekleri var.
'Vazgeçemediği düşler için...'
Vazgeçilmeyen düşler için neler yaptığımızı ya da nelere maruz kaldığımızı düşündüm. Bu söz öbeği; 'bana bir hayat daha lazım, ilkini umut ederek geçirdim' sözünü hatırlattı...
Reklam