Dismorfofobi ilk kez İtalyan psikiyatrist Enrico Morselli tarafından, 1886’da tanımlandı. Bugün buna “vücut dismorfik bozukluğu” diyoruz. Bu kişiler fiziksel kusur gibi algıladıkları bir şeyi düzeltmek için bedensel modifikasyon isterler. Bu rahatsızlığın obsesif kompulsif bozuklukla bazı benzerlikleri vardır ve hastalar genelde aynı anda her iki hastalığı da yaşarlar. Bu insanlar bazen estetik cerrahiye bağımlı görünür ve ortaya geri döndürülmesi imkânsız tuhaf sonuçlar çıkabilir. Bu kişiler, semptomlar aşırıya kaçmadığı sürece, genelde kendilerine karşı ivedi bir tehlike oluşturmazlar.
Reklam
Kenny’in hisleri, vücudunun normal boyutu gözüne yanlış göründüğü için kendisini açlığa mahkum eden anoreksileri andırıyordu.
Bazen “sınırda kişilik bozukluğu” olan insanlar kaçmaya çalıştıkları duygusal acının yerini alması için fiziksel acı deneyimlemek adına kendilerini incitirler.
…psikoz gibi zihinsel semptomların son kertede fiziksel bir nedeni vardır. Aslında pek çok tıbbi aciliyet kendini ilk etapta sadece zihinsel rahatsızlık belirtileriyle gösterir; hezeyan, akıl karışıklığı, depresyon, kaygı, psikoz veya panik atak.
Psikoterapinin temel ilkelerinden biri insanların duygularını kelimelere dökmelerini sağlamaktır; eyleme değil.
Reklam