…hiç düşünmediğim doğru değil. Doğru olan, hatırlatan olmadığı sürece onu düşünmediğim ve düşündüğümde de unutmaya çalıştığım.
Hiçbir şey söylememek, değiştirilebilen bir seçimdir ve zaman içinde, bunun genelde en iyi seçim olduğunu anlamıştım.
Söylenen söz bireysel bilgiyi ortak bilgiye dönüştürür ve o uçurumdan atladıktan sonra geri dönüş yoktur.
Ortaokulun Bosch tablolarından fırlamış manzarası için ebeveynler fazla masumdu.
Konuşarak içimi boşaltamadığımdan, bu düşünceler beynimi dolduruyor, sıkıştırıyordu.