Neden korktuğumu bilmemek korkuyu hiç dindirmiyordu. Tersine, büyütüyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çocukken, mutsuz olaylardan uyuyarak kaçmayı seçerdim.
Dil anılarımıza bunu yapıyor, basitleştiriyor, katılaştırıyor, şifreliyor, mumyalıyor. Sık anlatılan bir hikaye, bir aile albümündeki fotoğraf gibi; sonunda, yakalaması amaçlanan anın yerini alıyor.
Gördüğünüz günbatımı her zaman görmediğiniz gün günbatımından daha iyidir.
Evlerimiz, tıpkı ailemiz gibi, gittikçe küçülüyor; her ev bir öncekinin içine sığacak kadar küçük.