Dilan Kıraçoğlu

Dilan Kıraçoğlu
@dkiracoglu
Çok daha farklı bir insan olmuştum. O yeni insanı her tarafımda cama yansımış halde görüyordum. Katı, acımasız. En azından görünüşte. İçerisi farklıydı. İçeride sadece solgunluk ve sessizlik vardı, çünkü korkuyordum.
Reklam
Bazen yaptığımız seçimlerde belirgin bir güzellik vardır.
Biz insan evlatları uyum yetisi bakımından hayret vericiyiz, değil mi? Bitkiler gibi biz de saksımıza uyacak şekilde gelişiyoruz. Hatta onun da ötesinde, bazen kendi saksımızı seçebiliyoruz; bazılarımız bu fırsata sahip olabiliyor. Galiba bu, ne kadar ileri gideceğinize bağlı bir şey.
Zengin olmanın güzel şeyler alacak paraya sahip olmak anlamına gelmediğini anlamıştım; kuralları geçiştirmeye yetecek paraya sahip olmak demekti. Kurallar başka insanlar, paraları olmayanlar, arabanızı sürenler, uçağınızı uçuranlar, yemeğinizi pişirenler içindi. Kurallar parayla, hatta sadece paranın sağladığı gizemli havayla dahi es geçilebilirdi.
İyi denen şeyin ne olduğunu bildiğinizi düşünüyorsunuz ve ansızın bunun da bilmediğiniz bambaşka bir düzeyi olduğunu anlıyorsunuz. Bu bir bakıma da ürkütücü. İyi olan şey, kıyas sayesinde ‘o kadar da iyi olmayan’ düzeyine iniveriyor. Belki en iyisi o yeni düzeyi hiç görmemektir.
Reklam