Kırılmaktan korkmamanın bir yolunun da, kendi kendini bin parçaya ayırmak olduğunu keşfetmemiştim daha. Cam bir fanusun içinde korumaya çalışıyordum kendimi. Yanlış geldiğim bir yerdi dünya, öyle hissediyordum. Sanki çok güzel bir yere gitmek üzere yola çıkmışım da, sonra gecenin bir yarısı yanlış durakta ini vermişmişim gibi.
Kirli bir peri masalındaydık en başından beri.
Mutsuz sonları olan…
Sonsuza dek mutsuz sonlarda yaşayan… İyilerin öldüğü,
kötülerin yaşadığı…
Bizim gibi arada kalmış olanların ise yaşamayı ya da ölmeyi beceremediği…
Söylesene Özgür… Biz nasıl biteceğiz?