"Yalnızlık, etrafında kimsenin olmaması değil, seni anlayan ortak bir dil yaratabildiğin birilerinin olmamasıdır. İnsan insanın sadece anlayışına muhtaç. Çünkü insan yaşarken anlaşılmalıdır."
Seninle ben, hep sevişecek gibi baktık birbirimize. Bir kez öpüşemedik, ama ruhun ruhumla sevişti. Bilirsin. Ruhlar sevişir. Elest bezminde sana söz verdim. Sen bana bir revolver uzat biz Harut ile Marut’u ayaklarından tavana asalım. Gördüğüm en güzel yanılgısın. Sarılalım mı?