Deniz Yaltir
@dlulea
24 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Ömrünün son anında şunun farkına vardığını düşün; “Ben aslında hiç yaşamamışım ki.” Dahası bunu da o an idrak ediyorsun. Bence mecazen de olsa cehennemin kapısı işte o zaman açılıyor, yani içindeki cehennemin.
Akşamları kalbim.
Akşamları kalbim. Ağrıyor.
Akşamları kalbim. Yanıyor.
Akşamları kalbim. Duruyor.
Çarpıyor, coşuyor, susuyor, nasilsam o akşam.
Sayfa 394
O zaman anladım, sen sevildiğini sanıyorsundur da yanılıyorsundur aslında, gözden çıkarılmamak için çırpınması gereken sensindir.
Sayfa 228
Beni karşılarında konuşurken, gülerken, yemek yerken görmek onlara iyi geliyor. Onları üzmemek için nasıl çabaladigimin farkinda değiller. En zoru da bu. Sevilmenin; oldugun gibi, acımayla ve acıyla sevilmenin nasıl ağır bir yük olduğunu bilmiyorlar.
Sayfa 153