radyoyu kapattım.
başımııı içinde tuhaf bir döngü oluştu
--alnımın arkasından başladı,
saat yönüne ters,
kulaklarımın arasından enseme,
oradan da alnıma döndü ve yine başladı tekrar tekrar, insan aklını kaçırınca böyle mi oluyordu acaba?
Eskiden karanlık bugünkü gibi insanın kalbinde, rıhunda, yüzünde ve sesinde değildi. Karanlık, evvel zaman önce gecede, kuytu yerlerde, mağaraların derinliklerinde, ceviz ağacının gölgesinde, vadinin ıssızlığında saklanırdı.