Deniz M. Bakır
@dnzbkr
Şu anda okuduğu kitaplar
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
...70'li yıllar. Kör dövüşü.
Hani komşu komşunun külüne muhtaçtır ya bu yüzden hepimiz komşumuzu yakmak isteriz.
Bir de 'Kardeş kardeşi vurur mu?' diye şaşırıyoruz. Tabii ki vurur. Asıl kardeşler bilir birbirlerini en kızdıracak, en yaralayacak şeyin ne olduğunu. Kardeşin kardeşi vurmasında şaşılacak bir şey yok.
Asıl anlaşılmaz olan bir insanın, hiç tanımadığı yüzünü bile görmediği bir insanı vurması.
Sen Hiç Ateş Böceği Gördün mü?
İçimi titreten bir sestir her gün.
Saat her çalışında tekrar eder:
"Ne yaptın tarlanı, nerede hasadın?
Elin boş mu gireceksin geceye?
Bir düşünsen yarıyı buldu ömrün.
Gençlik böyledir işte, gelir gider;
Ve kırılır sonra kolun kanadın;
Koşarsın pencereden pencereye."
Ah o kadrini bilmediğim günler,
Koklamadan attığım gül demeti,
Suyunu sebil ettiğim o çeşme,
Eserken yelken açmadığım rüzgâr
Gel gör ki, sular batıya meyleder,
Ağaçta bülbülün sesi değişti,
Gölgeler yerleşiyor pencereme;
Çağınız başlıyor ey hâtıralar.
Cahit Sıtkı Tarancı
İtalya'da tarla kuşlarını hiç durmamacasına öttürmek için, ateşle kıpkızıl kızartılmış toplu iğne uçlarıyla cızz diye bir gözünü, cızz diye öteki gözünü yakarlar. İki gözü kör olan tarla kuşunu bir kafese koyarlar.
Mavi, açık, duru göklerde özgür uçmaya alışkın kuş ilk önce gözlerini örttüğünü sandığı kapkara paçavrayı tırnaklarıyla paralamaya çabalar, zavallı kendini bir kat daha yaralar.
Karanlığın gözüne yapışanın bir paçavra, bir is ya da kurum değil, bir zindan gece olduğunu anlayınca, kanat hızıyla geceyi aşmaya, güneşe ulaşmaya çabalar.
Çırpınır, çırpınır, her kanat vuruşu kafese çarpar acır, acır!
Kara gece aşılmaz bir kara duvardır.
Uçucu kanatlardan kat kat güçlü iç hızıyla ötmeye koyulur, öter, öter.
Gecenin öte tarafında gönlünün gününü güneşini, nur alemini yaratır.
Yine o mavi göklere çıkar, ta altında ufuklara kadar ıssızlaşan yeryüzüne, pırıl pırıl pullar gibi renk renk cıvıltısını döker, döker. Öter, öter.
Yaradılışa bütün canını gönül cömertliği ile harıl harıl döktükten sonra boynu bükük, şu darı dünyaya kör gözleri açık, aramızdan şükranla ayrılır...
O da en kısa tarifiyle iyi insana benzer. Aldığı kadarını, hatta aldığından çoğunu dünyaya verir, gider.
Halikarnas Balıkçısı
Mavi Sürgün