• ben, çocukluğumu yetimhanede geçirdim
    çok soğuk sessiz duvarları vardı
    sevgiden mahrum, ama yetimhanede ki
    bahçede bir ağaç vardı o öyle degildi

    çünkü iki kumru o ağacı sahiplenmişlerdi
    sıcak kirasız parasız, bir yuva edinmişlerdi
    ne zaman onları izlesem, annem ile babam
    gelirdi aklıma, aklımda boğulurdum
    çıkış yolu bulamazdım gözlerim pınar olurdu


    güneş beni rahatsız ederdi
    çünkü sıcak bir yuvam yoktu
    gözlerim yağmurları beklerdi
    kar yağınca don olunca
    ellerimle kalbim bütünleşirdi
    soğukluk o kadar yakındı hayatımdaydı

    bazen pazar günleri yabancı ablalar
    gelirdi, bizi dışarı çıkarmak için
    bizi severlerdi bizi mutlu etmek isterlerdi
    ama onların o çabası emeği boşa giderdi
    hiç bir şey bizi mutlu etmezdi

    aslında tam tersi olurdu, daha çok üzülürdük
    çünkü yürüdüğümüz sokak başlarında
    fırında sıcak ekmek kokusu
    annemizi bize hatırlatırdı, yapabileceğimiz
    tek şey olurdu, çocukların ellerinde tutup
    gezdiren anneleri izlemek olurdu,
    kalırdı gözlerimizin gölgelerinde...

    Doğan karaca
    sıcak ekmek kokusu