Ama Tanrı o meyveden yediğiniz gün gözlerinizin açılacağını bilir.
Gözleri açılır açılmaz dram başlar. Anlamadan bakmak…cennet budur işte. Cehennem de insanın anladığı, fazla anladığı yer olacaktır.
Belki de asıl trajedi onun akıllarımızda, ağabeyimin ve benim aklımda, bu şekilde yaşayabilmiş olmasıdır çünkü başka anlarda -binlerce küçük dram ve daha küçük krizde- verdiği tepkiler, onu o rolde görmeye itti bizi. Olur da düşersek, müdahale etmeyeceğine inanmaya itti. Ölürüz daha iyi.
Senin gözlerin dram; oysa ağlatan benim
Ben dilenci; sen sultan; sevgi dağıtan benim
Sen ışık; ben karanlık ve aydınlatan benim
Ben ölümüm; sen hayat; cana can katan benim
Sabah sende oluyor; güneşi tutan benim
Soran ben; sorulan sen; hüznü damıtan benim
Öldüren ben; ölen sen; kabirde yatan benim
Sen sevda yüklü bulut, göklerimin sahibi
Saklıyorum içimde seni bir tufan gibi